ATTACHMENT PARENTING (ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΙΣΧΥΡΟΥ ΔΕΣΜΟΥ): ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΟΥ & ΟΙ ΟΚΤΩ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ

ATTACHMENT PARENTING (ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΙΣΧΥΡΟΥ ΔΕΣΜΟΥ): ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΟΥ & ΟΙ ΟΚΤΩ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ

Αν και το Attachment Parenting έχει ως βάση τη Θεωρία της Προσκόλλησης (Attachment Theory), η οποία είναι παγκοσμίως από τις πιο αποδεκτές θεωρίες της Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, η γνώμη μου είναι πως οι γονείς που το ακολουθούν το ακολουθούν κατά βάση λόγω ενστίκτου και προσωπικής τους ανάγκης και όχι διότι έχουν διαβάσει για αυτό και γιατί ξέρουν απαραίτητα πόσο ωφέλιμη είναι για το παιδί τους και τη σχέση του μαζί τους. Οι περισσότεροι γονείς θα το εφάρμοζαν αυθόρμητα, εάν δεν υπήρχαν οι διάφοροι “εκπαιδευτές μωρών” να τους επηρεάζουν. Το Attachment Parenting μεταφράζεται στα ελληνικά ως γονεϊκότητα της προσκόλλησης και σε προέκταση και πιο εύστοχα κατά τη γνώμη μου, της προσήλωσης, της αφοσίωσης, του δεσίματος, της στοργής.

Σε αυτό το άρθρο θα σας μιλήσω για το Attachment Parenting (στο εξής και “ανατροφή ισχυρού δεσμού”), θα γίνει εκτενής αναφορά στα οφέλη του και θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω πώς να το ακολουθήσετε κι εσείς (ιδανικά αν περιμένετε μωρό ή αν το παιδί σας έχει πολύ πρόσφατα γεννηθεί) ακολουθώντας τις 8 αρχές που το διέπουν, όπως αυτές έχουν οριστεί από τον διεθνή οργανισμό “Attachment Parenting International

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ATTACHMENT PARENTING;

Σε προηγούμενο άρθρο του blog σας είχα παρουσιάσει εκτενώς τη Θεωρία της Προσκόλλησης (Attachment Theory) αλλά και τα είδη δεσμών που υπάρχουν ανάμεσα στα παιδιά και τους γονείς τους με βάση αυτήν. Μπορείτε να ανατρέξετε σε αυτή την ανάρτηση κάνοντας κλικ εδώ και σας το συστήνω,διότι έχοντας υπόψη την εν λόγω θεωρία μπορεί κανείς πολύ καλύτερα να αντιληφθεί τη φιλοσοφία του Attachment Parenting και γιατί κάποιος να θέλει το εφαρμόσει με τα παιδιά του.

Εν ολίγοις, η Θεωρία της Προσκόλλησης όπως αναπτύχθηκε από τη Mary Ainsworth, Καναδή αναπτυξιακή ψυχολόγο με πολλές μελέτες σχετικά με τη σχέση των παιδιών με τους γονείς (κυρίως τη μητέρα)/φροντιστές τους, υποστηρίζει ότι η ενσυναίσθηση των γονέων, η συναισθηματική διαθεσιμότητά τους προς το παιδί αλλά και η ευαισθησία στις ανάγκες του το βοηθούν να αισθάνεται ασφαλές και άρα να αναπτύσσεται υγιώς τόσο σωματικά όσο και ως προσωπικότητα, εξασφαλίζοντας καλύτερη ποιότητα μελλοντικών σχέσεων με τους γύρω του.

Με τη σειρά του, το Attachment Parenting που προκύπτει από αυτή τη θεωρία ως πρακτική της εφαρμογή, ουσιαστικά, είναι η “ζεστή” γονεϊκότητα. Η γονεϊκότητα που στηρίζεται στον σεβασμό στο παιδί και τις ανάγκες του, την αποδοχή, την κατανόηση, την τρυφερότητα. Η γονεϊκότητα που αντιμετωπίζει το παιδί ως ένα πλάσμα που πραγματικά χρειάζεται ανταπόκριση στο κάθε κάλεσμά του προς τους γονείς του και όχι ως ένα χειριστικό ον που θα πρέπει να “εκπαιδευτεί” για να “μάθει” οτιδήποτε (ή για να μην μάθει, να μην “κακομάθει”). Οι υπέρμαχοι αυτού του τρόπου ανατροφής των παιδιών, μεταξύ των οποίων και ο William Sears, πολύ γνωστός Αμερικανός παιδίατρος και συγγραφέας βιβλίων γονεϊκότητας, θεωρούν πως ο δεσμός που δημιουργείται ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς που εφαρμόζουν αυτή τη μέθοδο ανατροφής είναι ο πιο δυνατός, ιδανικός, υγιής και εποικοδομητικός για την υγιή του ανάπτυξη που είναι δυνατόν να υπάρξει.



Οι γονείς που εξασκούν αυτόν τον τρόπο γονεϊκότητας χαρίζουν δυνατά θεμέλια στο οικοδόμημα της ζωής των παιδιών τους και τους παρέχουν μια σπουδαία, σταθερά υποστηρικτική βάση ήδη από το ξεκίνημα της ζωής τους, πάνω στην οποία μπορούν να χτίσουν έναν υγιή χαρακτήρα και μία ισορροπημένη προσωπικότητα. Οι γονείς αυτοί συμπεριφέρονται στο παιδί με ένα μοντέλο συμπεριφοράς ανάλογο αυτού που θα εύχονταν να έχει το παιδί στο μέλλον.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΔΕΣΜΟ;

Αναφέρθηκε ήδη πως οι περισσότεροι γονείς που εφαρμόζουν το Attachment Parenting το εφαρμόζουν αυθόρμητα. Οι μητέρες, ιδιαίτερα, από τη φύση τους είναι προγραμματισμένες ώστε να είναι ευαίσθητες στο κάθε κάλεσμα του μωρού τους και το να του προσφέρουν άμεση παρηγοριά είναι για εκείνες μια αυτόματη αντίδραση στο κλάμα του.

Ακόμη όμως κι αν παρατηρείτε πως στη δική σας περίπτωση δεν ισχύουν (έστω όχι πάντοτε) τα παραπάνω, ή αν σκέφτεστε πως ίσως δεν είναι ωφέλιμο για το παιδί και για τη σχέση σας η προσκόλληση μαζί του τουλάχιστον για τους πρώτους μήνες της ζωής του και η ανατροφή ισχυρού δεσμού γενικότερα δεν σας ταιριάζει, οι παρακάτω συγκεκριμένοι λόγοι – κίνητρα εφαρμογής αυτού του στυλ ανατροφής ίσως σας αλλάξουν τη γνώμη. Ίσως να σας κινητοποιήσουν ώστε να προσπαθήσετε να το ακολουθήσετε έστω και εν μέρει, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές και όσο πιο συχνά και πολύ μπορείτε.

Τα παρακάτω θετικά αποτελέσματα του Attachment Parenting είναι μόνο ενδεικτικά και θα σας τα παρουσιάσω σχετικά συνοπτικά, καθώς όλα τους έχουν πολλές προεκτάσεις οι οποίες δεν είναι δυνατόν να αναλυθούν σε ένα μόνο άρθρο.

  • Τα παιδιά που μεγαλώνουν με προσκολημμένους γονείς είναι πιο υγιή…

…και αυτό δεν οφείλεται μόνο στον θηλασμό, του οποίου τα οφέλη είναι όπως και να έχει αναρίθμητα και αναμφισβήτητα. Τα παιδιά των οποίων οι ανάγκες ικανοποιούνται άμεσα και με σεβασμό και ενσυναίσθηση δεν έχουν την ανάγκη να κλάψουν πολύ, οπότε ο οργανισμός τους δεν είναι στρεσαρισμένος, δεν παράγουν κορτιζόλη. Η μη ύπαρξη κορτιζόλης στο παιδικό σώμα επιτρέπει το χτίσιμο ενός γερού ανοσοποιητικού συστήματος (το οποίο φυσικά γίνεται ακόμα πιο ισχυρό μέσα από τα αντισώματα του μητρικού γάλακτος), με αποτέλεσμα το παιδί να μην αρρωσταίνει τόσο όσο παιδιά που αφήνονται να κλαίνε και να “αυτορυθμίζονται”.



Επιπλέον, εφ’όσον οι μητέρες που εφαρμόζουν την ανατροφή ισχυρού δεσμού ξέρουν το παιδί τους όσο κανείς άλλος και μπορούν αμέσως να παρατηρήσουν και να αναγνωρίσουν αλλαγές στη διάθεση ή τη συμπεριφορά τους, τις περισσότερες φορές προλαβαίνουν νωρίς τις παιδικές ασθένειες και παρέχουν στο παιδί τους άμεσα θεραπεία, πριν χειροτερέψει ή η ασθένειά του εξελιχθεί περαιτέρω. Ο William Sears στο βιβλίο του για την ανατροφή ισχυρού δεσμού ισχυρίζεται ότι οι μητέρες αυτές είναι οι καλύτεροι βοηθοί – συνεργάτες των παιδιάτρων γιατί μπορούν επακριβώς και με λεπτομέρειες να εξηγήσουν στον γιατρό την κατάσταση του παιδιού βοηθώντας τον να κάνει σωστότερες διαγνώσεις πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά.

  • Τα παιδιά που μεγαλώνουν με Attachment Parenting είναι πιο έξυπνα.

Η σωματική επαφή και η συστηματική, άμεση ανταπόκριση στο κλάμα του παιδιού βοηθούν τους νευρώνες του εγκεφάλου να κάνουν περισσότερες και καλύτερες συνδέσεις μεταξύ τους, κατά τον William Sears. Επιπλέον, τα εργαλεία της ανατροφής ισχυρού δεσμού (που θα σας παρουσιάσω πιο συγκεκριμένα σε επόμενη ανάρτηση, όπως θα σας γράψω και στο τέλος αυτού του άρθρου) βοηθούν το μωρό να κλαίει λιγότερο όπως είπαμε, άρα να περνάει το μεγαλύτερο μέρος της μέρας του σε ήρεμη εγρήγορση. Η ήρεμη εγρήγορση είναι ακριβώς η κατάσταση που πρέπει να βρίσκεται το μωρό προκειμένου να είναι διαθέσιμο, “ανοιχτό” στο να παρατηρήσει τον κόσμο γύρω του και να μάθει πράγματα για αυτόν.

  • Τα παιδιά που μεγαλώνουν με Attachment Parenting είναι πιο ήρεμα.

Η ζεστασιά, η ασφάλεια και η εμπιστοσύνη που αισθάνονται τα μωρά απέναντι στους γονείς τους με τους οποίους έχουν ισχυρό δεσμό, τα κάνουν να μην έχουν λόγους να κλάψουν και όταν κλαίνε το κάνουν ήπια, διότι γνωρίζουν ότι δεν χρειάζεται να ουρλιάξουν για να ασχοληθεί κάποιος με την κάλυψη των αναγκών τους. Τα παιδιά της ανατροφής ισχυρού δεσμού γίνονται ανεξάρτητα όταν έρθει η ώρα τους να γίνουν ανεξάρτητα, περνώντας πρώτα από ένα στάδιο υγειούς εξάρτησης από τους γονείς τους.

Επίσης, έχοντας τη βεβαιότητα πως μια ανάγκη τους θα αντιμετωπιστεί με συγκεκριμένο, σταθερό και συνεπή τρόπο από τους γονείς τους, σύντομα τα παιδιά που μεγαλώνουν με αυτή τη μέθοδο ανατροφής μπορούν να οργανώσουν στοιχειωδώς τον εαυτό τους και να αναπαράγουν τη ρύθμιση της ανάγκης που δέχονται από τους γονείς τους, μόνα τους, για να αυτο-παρηγορηθούν (όταν φυσικά γίνουν αναπτυξιακά και αισθανθούν έτοιμα για κάτι τέτοιο).

  • Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ανατροφή ισχυρού δεσμού αναπτύσσονται περισσότερο…

… γιατί δεν σπαταλούν θερμίδες κλαίγοντας και αγωνιώντας για την επιβίωσή τους (!). Απολαμβάνουν τον θηλασμό (ή το “bottle nursing”, για το οποίο θα σας γράψω σε λίγο) και τη σύνδεση με τη μητέρα τους και επωφελούνται από όσα έχει να τους προσφέρει στο έπακρο.

  • Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ανατροφή ισχυρού δεσμού γίνονται υπεύθυνα & ευαίσθητα.

Οι ρίζες της υπευθυνότητας φυτρώνουν για τα παιδιά όταν βλέπουν πως οι γονείς τους ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους με υπευθυνότητα. Έτσι, υποσυνείδητα, εκπαιδεύονται και εκείνα στο να ανταποκρίνονται με ευαισθησία και κατανόηση στα σήματα και τις ανάγκες των γύρω τους.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΞΑΣΚΗΣΩ ΤΟ ATTACHMENT PARENTING;

Όπως σας έγραψα και στην αρχή του άρθρου, ουσιαστικά το Attachment Parenting είναι κάτι που μας “βγαίνει” ή όχι. Αν δεν μας βγαίνει φυσικά ως τρόπος αντιμετώπισης του παιδιού, τότε μάλλον θα είναι πολύ δύσκολη η εφαρμογή του στην καθημερινότητα, εκτός αν πράγματι προσπαθήσουμε πολύ και δουλέψουμε πολύ πρωτίστως με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Προσωπικά θεωρώ πως, όπως και με όλες τις μεθόδους, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να υιοθετήσουμε όσο γίνεται περισσότερα στοιχεία του, να τα καταλάβουμε επακριβώς και σε βάθος και να τα εξασκήσουμε με προσπάθεια, σύνεση, σταθερά και συνειδητά, προσαρμόζοντάς τα στον χαρακτήρα και τη δική μας, συγκεκριμένη οικογένεια και ευρύτερη συγκυρία ζωής.

O Attachment Parenting International (API) είναι ο διεθνής οργανισμός που ασχολείται με τη διάδοση της φιλοσοφίας του Attachment Parenting και σύμφωνα με αυτόν, υπάρχουν οκτώ αρχές οι οποίες προάγουν τον ασφαλή δεσμό του παιδιού με τους γονείς, την ενσυναίσθηση και τη συναισθηματική νοημοσύνη που θα το βοηθήσει αργότερα στη ζωή του να έχει υγιείς σχέσεις τόσο με τον εαυτό όσο και με τους γύρω τους, απαλλαγμένες από την ανασφάλεια, την καχυποψία, τη βία, την αστάθεια, το γενικευμένο αίσθημα οργής που δυστυχώς βιώνουν πολλοί άνθρωποι. Αυτές οι καταστάσεις προκύπτουν για τους ενήλικες, σύμφωνα με τη Θεωρία της Προσκόλλησης, μόνο όταν ως παιδιά ο δεσμός με τον κύριο φροντιστή τους (συνήθως τη μητέρα τους) ήταν μη ασφαλής (βλ. την προαναφερθείσα ανάρτηση του blog για τη Θεωρία της Προσκόλλησης και τα είδη των δεσμών).

ΟΙ ΟΚΤΩ ΑΡΧΕΣ – ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ATTACHMENT PARENTING ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ATTACHMENT PARENTING INTERNATIONAL

  1. Ψυχολογική, συναισθηματική & σωματική προετοιμασία για την εγκυμοσύνη και τον τοκετό

Δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά (και δίνω προσωπικά μεγάλη βάση σε αυτό σ’αυτό το blog) η σπουδαιότητα του να είναι οι γονείς (και κυρίως οι μητέρες) καταλλήλως προετοιμασμένες για τον ερχομό του μωρού τους στη ζωή. Προετοιμάζομαι για το μωρό μου δεν σημαίνει μόνο αγοράζω τα πρώτα του έπιπλα και τα πρώτα του ρούχα, αλλά κυρίως σημαίνει μελετώ. Μελετώ τις διαθέσιμες επιλογές μου για το πώς θα γεννήσω και τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε επιλογής. Ενημερώνομαι για τη φροντίδα ενός βρέφους, για την ψυχολογία, τις ανάγκες του, και καταστρώνω το δικό μου “σχέδιο” γονεϊκότητας, βασισμένο στην επιστήμη και προσαρμοσμένο στον χαρακτήρα και τις δυνατότητές μου.



  1. Μητρικός θηλασμός ή θρέψη με τρυφερότητα & σεβασμό στο παιδί

Είναι πλέον γνωστό και, ευτυχώς, όλο και περισσότερο πλέον ευρέως αποδεκτό πως ο μητρικός θηλασμός, για αμέτρητους λόγους, ικανοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τις διατροφικές και συναισθηματικές ανάγκες ενός βρέφους. Ωστόσο, οι μητέρες που επέλεξαν να μην θηλάσουν μπορούν και πάλι να εφαρμόσουν την ανατροφή ισχυρού δεσμού «θηλάζοντας από το μπουκάλι» (“bottle nursing”), όπως λέγεται.

Οι μητέρες αυτές συμβουλεύονται να ακολουθούν τα σήματα πείνας και κορεσμού του παιδιού τους, να τα ταϊζουν χωρίς ένα αυθαίρετα καθορισμένο πρόγραμμα αλλά όσο και όποτε εκείνα θέλουν, όπως ακριβώς θα έκαναν στον ελεύθερο θηλασμό κατ’απαίτηση του παιδιού. Επίσης, είναι σημαντικό το τάισμα να γίνεται τρυφερά, με το μωρό αγκαλιά στη θέση που θα θήλαζε (και όχι απομακρυσμένο από το σώμα της μαμάς, ακουμπισμένο σε μαξιλάρια κλπ). Δίνεται μεγάλη βαρύτητα στο να διατηρείται οπτική επαφή μαζί του, ενώ πολλοί υποστηρικτές του Attachment Parenting θέλουν το τάισμα με μπιμπερό να γίνεται μόνο από τη μαμά, όπως θα συνέβαινε με τη θρέψη του παιδιού αν εκείνη θήλαζε πραγματικά.

Κάνοντας κλικ σε αυτόν τον σύνδεσμο θα βρείτε όλα τα άρθρα του Stunning Mommying με κύριο θέμα τον μητρικό θηλασμό.

  1. Aνταπόκριση με ευαισθησία

Τα μωρά δεν είναι σε θέση ούτε να ελέγξουν τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις τους, ούτε να ηρεμήσουν και να παρηγορηθούν μόνα τους όταν βρίσκονται σε ένταση. Η ανταπόκριση με ενσυναίσθηση και σεβασμό σε κάθε τους κάλεσμα και σε κάθε τους ανάγκη είναι κρίσιμης, πλέον καθοριστικής σημασίας στην εφαρμογή της ανατροφής ισχυρού δεσμού. Αν με ρωτάτε, αποτελεί βασικά την κορωνίδα του Attachment Parenting. Δεν νοείται Attachment Parenting χωρίς ευαισθησία στις ανάγκες του παιδιού. Δεν νοείται ισχυρός δεσμός αν το μωρό αφήνεται να κλαίει «για να μην κακομάθει στην αγκαλιά» ή για να «μάθει» να είναι ανεξάρτητο πολύ πριν την ώρα του, φυσικά.

Η ικανότητα των παιδιών να ρυθμίζουν τα συναισθήματα και να ελέγχουν τις αντιδράσεις τους έχει πολλάκις δειχθεί πως είναι άμεσα συνδεδεμένη με το κατά πόσο ήδη από τη βρεφική ηλικία οι ανάγκες τους αντιμετωπίζονταν με ενσυναίσθηση.

  1. Σωματική επαφή

Η σπουδαιότητα της επαφής δέρμα με δέρμα με τα παιδιά μας από τις πρώτες τους ήδη στιγμές της ζωής έχει εκτενώς αναλυθεί σε ένα από τα πρώτα, κιόλας, άρθρα του blog, που μπορείτε να βρείτε αν ενδιαφέρεστε κάνοντας κλικ εδώ.

Τα μωρά που απολαμβάνουν αρκετό χρόνο σωματικής επαφής με τους γονείς τους είναι πιο ήρεμα, κλαίνε λιγότερο, κοιμούνται περισσότερο, θηλάζουν πιο αποτελεσματικά, αναπτύσσονται υγιώς και παίρνουν εύκολα υγιές βάρος. Χρειαζόμαστε στ’αλήθεια περισσότερους λόγους για να αγκαλιάσουμε το παιδί μας; Η σωματική μας επαφή μαζί του το κάνει να αισθάνεται ασφαλές και πως το αγαπούν, στοιχεία ανυπολόγιστης σημασίας για τη φυσιολογική ανάπτυξη τόσο του σώματος όσο και της ψυχής του.

Το άγγιγμα που επέρχεται με τον θηλασμό, με τη χρήση ενός μάρσιπου, με χάδια, με αγκαλιά, με τη συγκοίμηση, το βρεφικό μασάζ, τα παιχνίδια όπως το γαργαλητό κλπ έχει αναρίθμητα οφέλη για το παιδί και για τη σχέση του με τους φροντιστές του, ενισχύοντας με έναν από τους πιο τρυφερούς τρόπους τον ισχυρό δεσμό μεταξύ τους.

  1. Εξασφάλιση ασφαλών συνηθειών ύπνου/κοιμίσματος του μωρού

Είναι ελάχιστα τα μωρά που, χωρίς να έχουν δεχθεί κάποια «εκπαίδευση» για να «μάθουν» να αποκοιμιούνται μόνα τους (συνήθως κλαίγοντας σπαρακτικά μέχρι να συμβεί αυτό), κοιμούνται καθ’όλη τη διάρκεια της νύχτας από τη μέρα που γεννήθηκαν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία ξυπνάει από πείνα, δίψα, κρύο, ζέστη, μοναξιά και ανάγκη να επανασυνδεθούν με τη μητέρα τους. Ακόμα, όσο μεγαλώνουν και περνούν από διάφορα αναπτυξιακά στάδια, τα ίδια παιδιά που συνήθιζαν να κοιμούνται πολλές ώρες συνεχόμενες τη νύχτα, ξαφνικά αρχίζουν να ξυπνούν συχνά (η οδοντοφυΐα, τα άλματα ανάπτυξης και το άγχος αποχωρισμού ίσως να οφείλονται για αυτό).

Εν ολίγοις, είναι απόλυτα φυσιολογικό για τα μωρά έως και τη νηπιακή ηλικία να ξυπνούν τη νύχτα και, όπως ανέφερα και παραπάνω, επειδή δεν είναι σε θέση να παρηγορηθούν μόνα τους και να νιώσουν ασφάλεια χωρίς την αγκαλιά μας, μας χρειάζονται για να νιώσουν και πάλι ήρεμα και να γυρίσουν στην πρότερη κατάσταση του ύπνου. Η ανάγκη του παιδιού για ανταπόκριση με ευαισθησία στις ανάγκες του δεν σταματά τη νύχτα: είναι μια διαδικασία που θα πρέπει να λαμβάνει χώρα πάντα, σε κάθε του κάλεσμα.

  1. Συνεπής παροχή φροντίδας με ενσυναίσθηση, ακόμα κι όταν οι γονείς δουλεύουν

Η καθημερινή, συνεχής, τρυφερή επαφή του παιδιού με τους γονείς του βοηθάει πολύ στην εδραίωση ασφαλούς δεσμού μεταξύ τους και ενδυναμώνει τη σχέση τους. Το ιδανικό θα ήταν το παιδί να μπορεί να βρίσκεται πάντα με έστω έναν από τους δύο γονείς του, όμως στην πραγματικότητα, με τους σύγχρονους γονείς να δουλεύουμε μακρά ωράρια εκτός σπιτιού, κάτι τέτοιο συνήθως είναι δυστυχώς αδύνατο.

Ως και την ηλικία των 2,5 ετών (30 μηνών), σύμφωνα με έρευνες, δεν είναι ασφαλές για ένα παιδί να πηγαίνει σε βρεφικό – παιδικό σταθμό. Προτιμάται να μένει με κάποιον οικείο και κυρίως, σταθερό και ευαίσθητο φροντιστή κατά τη διάρκεια της απουσίας των γονέων του και, κατά προτίμηση, στο σπίτι του και όχι σε άλλον χώρο.

Στην περίπτωση που οι γονείς αποφασίσουν να εμπιστευτούν το παιδί τους σε κάποιον φροντιστή, θα πρέπει να είναι απόλυτα βέβαιοι πως το συγκεκριμένο άτομο είναι εξοικειωμένο με την πρακτική εφαρμογή της ανατροφής ισχυρού δεσμού και πως θα είναι ευαίσθητο απέναντι στις ανάγκες του παιδιού και με άμεση ανταπόκριση. Από την πλευρά τους οι γονείς θα πρέπει να ενθαρρύνουν την εδραίωση ασφαλούς δεσμού μεταξύ του παιδιού τους και του φροντιστή. Και, επειδή ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του κάθε παιδιού, η μετάβαση της φιγούρας προσκόλλησης από τα πρόσωπα των γονιών του στο πρόσωπο ενός νέου φροντιστή μπορεί να μην είναι εύκολη για εκείνο, γονείς και φροντιστής θα πρέπει να του δώσουν χρόνο να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση, δείχνοντας υπομονή και κατανόηση στα συναισθήματά του.

  1. Εξάσκηση θετικής διαπαιδαγώγησης

Η θετική διαπαιδαγώγηση βοηθά το παιδί να αποκτήσει αυτοέλεγχο και αυτοπειθαρχία. Ο φόβος που καλλιεργείται στο παιδί όταν οι γονείς του είναι τιμωρητικοί ή βίαιοι καθώς και το αίσθημα του εξευτελισμού που αισθάνεται κατά τη διάρκεια των ξεσπασμάτων των γονέων αποδυναμώνουν όσο τίποτα τον δεσμό τους και απομακρύνουν τους γονείς αυτούς εντελώς από το νόημα και την ουσία του Attachment Parenting.



Επίσης, είναι νομίζω πασίγνωστο πως η βία γεννάει βία. Τα παιδιά μας αντιγράφουν τις συμπεριφορές και τις αντιδράσεις μας και μαθαίνουν για τον κόσμο ό,τι τα διδάσκουμε. Αν λοιπόν τα διδάξουμε πως η σκληρότητα και η βία είναι ο δρόμος για την αντιμετώπιση των καταστάσεων που συναντούμε, θα πρέπει και να περιμένουμε πως το παιδί σύντομα θα εκδηλώσει βίαιη συμπεριφορά είτε απέναντι σε εμάς τους ίδιους, είτε σε τρίτους, γεγονός που πιθανότατα θα πυροδοτήσει κι άλλη βίαιη αντίδραση και απόκριση από εμάς και ούτω καθεξής. Η βία γεννάει βία και είναι ένας φαύλος, σκοτεινός κύκλος γεμάτος κινδύνους και βλαβερά, στενάχωρα αποτελέσματα.

Η θετική διαπαιδαγώγηση πρακτικά ασκείται όταν η πειθαρχία διδάσκεται από τους γονείς με ενσυναίσθηση, ηρεμία, υπομονή, επιμονή, επανάληψη και πάνω από όλα τρυφερότητα και σεβασμό στο παιδί, χωρίς φωνές, χωρίς επιβολή με οποιονδήποτε τρόπο. Περιλαμβάνει μεθόδους όπως αυτή της πρόληψης μίας μη αποδεκτής συμπεριφοράς, απόσπασης προσοχής και μετάθεσής της σε κάτι άλλο, μη βλαπτικό για το παιδί. Επίσης, στη θετική διαπαιδαγώγηση δίνεται έμφαση και αρκετός έπαινος στη θετική συμπεριφορά, ώστε να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να εδραιωθεί. Οι γονείς βρίσκουν λύσεις αντιμετώπισης κρίσεων συζητώντας μαζί με τα παιδιά πριν επέμβουν, μπαίνοντας στη θέση τους και κάνοντας ό, τι μπορούν για να ενισχύσουν τη θετική εικόνα του εαυτού του παιδιού προς το ίδιο το παιδί. Τα αφήνουν να δεχθούν τις φυσικές συνέπειες των πράξεών τους χωρίς να προσπαθούν να τα «γλιτώσουν» από τα αρνητικά τους συναισθήματα, παραμένοντας ωστόσο ευαισθητοποιημένοι δίπλα τους καθώς τις βιώνουν.

Διαβάστε σε αυτό το άρθρο του blog για τον παιδοκεντρισμό και γιατί, μεταξύ πολλών άλλων, δεν είναι εποικοδομητικό για το παιδί να προσπαθούμε να το προστατέψουμε από τα αρνητικά του συναισθήματα ή από τις συνέπειες των πράξεών του.

Τα παιδιά που έχουν ανατραφεί με ισχυρό δεσμό και που έχουν ασφαλείς δεσμούς με τους γονείς τους (που έχουν ήδη από τη γέννησή τους εξασκήσει απέναντί τους το attachment parenting) είναι γενικά πιο εύκολο να πειθαρχήσουν διότι έχουν καλή σχέση μαζί τους, τους εμπιστεύονται και θέλουν να τους ευχαριστούν και όχι να δοκιμάζουν τα όριά τους.

  1. Διατήρηση της ισορροπίας στην προσωπική ζωή

Όταν οι γονείς αισθάνονται ισορροπημένοι, μπορούν ευκολότερα και πιο αποτελεσματικά να ανταποκριθούν με ενσυναίσθηση στις ανάγκες των παιδιών τους. Γονείς εκτός ισορροπίας που νιώθουν πελαγωμένοι, μόνοι, θυμωμένοι, εξαντλημένοι, απελπισμένοι, απομακρυσμένοι από την κοινωνική ζωή, άδειοι, χωρίς κίνητρο για να συνεχίσουν να κάνουν ό,τι είναι αυτό που κάνουν είναι γονείς που πρέπει να κάνουν ένα βήμα πίσω από τη γονεϊκότητα με τον τρόπο που την εξασκούν και να συνειδητοποιήσουν ότι το να είσαι ένας καλός γονέας προαπαιτεί να αισθάνεσαι ο ίδιος καλά. Βέβαια, όταν η ανατροφή ασφαλούς δεσμού εξασκείται σωστά, οι πιθανότητες να νιώσει κάποιος τα παραπάνω αισθήματα είναι ελάχιστες.

Το Attachment Parenting δε ζητά από τους γονείς να γίνουν θυσία στον βωμό της σωστής ανατροφής του παιδιού τους. Αντίθετα, αν κρίνω από την προσωπική μου εμπειρία, όσοι το εξασκούν στην πραγματικότητα δύσκολα θα αισθανθούν ότι φτάνουν στα όριά τους. Τα παιδιά του Attachment Parenting είναι παιδιά “μαλακά”, ευπροσάρμοστα, με ήπια συμπεριφορά χωρίς ανεξέλεγκτα ξεσπάσματα. Οι καταστάσεις που δυσκολεύουν τους γονείς στη διαχείριση είναι οι καταστάσεις που δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν, κι αυτό συνήθως έχει τη βάση του στο ότι στην πραγματικότητα αυτοί οι γονείς δεν γνωρίζουν και τόσο καλά το παιδί τους. Οι γονείς που έχουν ισχυρό δεσμό με το παιδί τους και που εξασκούν την ενσυναίσθηση, επενδύοντας ουσιαστικά στη σχέση μαζί του, είναι ευχάριστα συνδεδεμένοι με το παιδί. Είναι οι ίδιοι που δεν θα θέλουν να το αποχωρίζονται, ωστόσο εάν και εφόσον αισθάνονται πως όντως έχουν ανάγκη από λίγο προσωπικό χρόνο χωρίς εκείνο, μπορούν βέβαια να το αφήσουν για λίγο με κάποιον ευαίσθητο, όπως είπαμε, σταθερό και οικείο προς το παιδί, άρα, φροντιστή.

Η εφαρμογή των παραπάνω 8 κανόνων είναι υποχρεωτική για την ανατροφή ισχυρού δεσμού, υπό την έννοια πως κανένας από αυτούς δεν θα μπορούσε να μην ισχύει, κι όμως και πάλι να θεωρείται πως οι γονείς που δεν τον ακολουθούν είναι γονείς που εξασκούν το Attachment Parenting. Ωστόσο τα εργαλεία που μπορεί να μεταχειριστεί κανείς για να κάνει πράξη αυτές τις αρχές ποικίλλουν και εξαρτώνται από τι μπορεί και είναι κανείς διατεθειμένος να κάνει ανάλογα με τον χαρακτήρα και τα δικά του δεδομένα.

Για τα εργαλεία, λοιπόν, του Attachment Parenting, θα σας μιλήσω σε επόμενο άρθρο ως συνέχεια αυτού εδώ. Ως τότε, θα χαρώ πολύ να συζητήσετε μαζί μου, στα σχόλια ή μέσω της φόρμας επικοινωνίας του blog που μπορείτε να βρείτε εδώ, οποιαδήποτε σκέψη ή απορία σας αναφορικά με αυτή τη μέθοδο ανατροφής. Σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι την εφαρμόζετε με τα δικά σας παιδιά; Ποιο στοιχείο της σας φαίνεται πιο ενδιαφέρον, πιο δύσκολο ή πιο ωφέλιμο για την ανάπτυξη τους;

Καλή σας συνέχεια, stunning mommies μου. 💋



Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.