ΟΚΤΩ ΜΗΝΩΝ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ! (ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ & ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ)

ΟΚΤΩ ΜΗΝΩΝ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ! (ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ & ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ)

Εσείς που είστε ήδη μανούλες θα γνωρίζετε πολύ καλά το πόσο γρήγορα περνάει ο πρώτος (και όχι μόνο!) καιρός με τα παιδιά μας και πόσο μα πόσο φοβερά γρήγορα αυτά μεγαλώνουν και αλλάζουν. Προχθές η Δάφνη μου έκλεισε οκτώ μήνες ζωής και πέρασα ένα αρκετά μελαγχολικό απόγευμα στη δουλειά μου, μακριά της, σκεπτόμενη ότι όπου να’ναι δηλαδή τι, θα έχει και γενέθλια; Το οκτώ μηνών μου φαινόταν τόσο μακρινό όταν γέννησα ή λίγο πριν γεννήσω… Τα μωράκια αυτής της ηλικίας ήταν στα μάτια μου μεγάλα σε σχέση με το νεογεννητούλι μου που μόνο κοιμόταν και θήλαζε και ζύγιζε όσο ο αέρας μέσα στα χέρια μου! Και τώρα που γράφω και θυμάμαι εκείνες τις πρώτες μας εβδομάδες λιώνω… δεν θα τις ξανά ΄χω πίσω!

Βέβαια κακώς μαυρίζω έτσι την καρδιά μου γιατί κατ’αρχάς το παιδάκι μου μεγαλώνει κι αυτό είναι ευλογία από τον Θεό και κατά δεύτερον εντάξει, ακόμα μωρό είναι και το ξέρω καλέ. Τι να πείτε κι εσείς οι μαμάδες μεγαλύτερων παιδιών που είμαι σίγουρη πως κι εσείς νομίζετε ότι ήταν χθες που τα κρατούσατε πρώτες φορές στα χέρια σας κι αναρωτιέστε πώς έγινε και πέταξε έτσι ο χρόνος από τότε.

Είναι που μας παίρνει η καθημερινότητα από το χέρι στους φρενήρεις ρυθμούς της, καμιά φορά μην πω πως μας σπρώχνει κιόλας αν δει κι αργούμε, και τελικά περνάει ο χρόνος. Περνάει και πρέπει να αδράττουμε τις στιγμές του, να τις ρουφάμε, να τις φωτογραφίζουμε νοερά. Και μετά να κοιμόμαστε αγκαλιά με τις φωτογραφίες μας που αγαπάμε περισσότερο, μήπως και τις χορτάσουμε…

Λοιπόν, εντάξει, θα μπω στο θέμα μου! Σήμερα θα σας μιλήσω για την καθημερινότητά μας με το Δαφνόφυλλό μου, ηλικίας οκτώ μηνών και δύο ημερών. Πώς περνάμε μες στη μέρα, τι τρώμε και πώς την απασχολώ, και σε τι αποσκοπούν οι επιλογές των δραστηριοτήτων της, θα σας τα πω όλα. Είστε έτοιμες; 

Κατ’αρχάς ας επισημάνω ότι η εργασία μου ως καθηγήτριας Αγγλικών φέτος δεν με απασχολεί κάθε απόγευμα, σκόπιμα, γιατί δεν ήθελα να λείπω πολλές ώρες μακριά από το μωρό μου. Όσο λείπω από το σπίτι αφήνω τη μικρή με τον μπαμπά της. Το αποτέλεσμα του ότι βρίσκομαι συνήθως στο σπίτι, λοιπόν, είναι το ότι έχω καταφέρει να εδραιώσω μία καθημερινότητα με τη Δάφνη αρκετά σταθερή, από αρκετά νωρίς. Φυσικά, το πρόγραμμά μας μεταβάλλεται ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και μόνη της μου δείχνει τον τρόπο να το αναδιαμορφώσουμε με βάση τις συγκεκριμένες ανάγκες & τα ενδιαφέροντά της ανά χρονική περίοδο και αναπτυξιακό στάδιο.

Τώρα, λοιπόν, στους αισίως οκτώ μας μήνες:

  • Ξυπνάμε στις 8:00-8:30 κάθε πρωί και παίρνουμε πρωινό… στο κρεβάτι!

Τι καλύτερο Θεέ μου από το να ανοίγω τα μάτια μου και να την βλέπω να έχει μισοξυπνήσει δίπλα μου στην κούνια της πιπιλίζοντας το δαχτυλάκι της! Το χαμόγελό της, εκείνο το τσαλακωμένο από τον ύπνο, είναι η πιο λατρεμένη καλημέρα για μένα στον κόσμο ολόκληρο!

Θηλάζουμε είτε το ζητήσει το μωρό είτε πριν προλάβει, για περίπου ένα τεταρτάκι, ξαπλωμένες στο κρεβάτι στο πλάι, με το σώμα της μίας στραμμένο προς το σώμα της άλλης. Τότε σηκωνόμαστε, σηκώνουμε τα rollers να μπει μέσα στο δωμάτιό μας φως, χαιρετίζουμε την νέα μέρα και πάμε με φιλιά και αγκαλίτσες να βγάλουμε τα πιτζαμάκια μας και να φορέσουμε άνετα ρουχαλάκια και ζεστά για μέσα στο σπίτι!

Προτιμώ για μέσα στο σπίτι (τώρα που φθινοπώριασε για τα καλά) να της φοράω παντελόνια όπου τα πατουσάκια μπαίνουν μέσα, γιατί είναι φοβερό το πόσο εξιτάρεται το παιδί μου με το να βγάζει τις κάλτσες του και να αφήνει τα πόδια της να κρυώνουν! Αν της φορέσω κανονικό παντελονάκι και κάλτσες, θα πρέπει μες στη μέρα να έχω τον νου μου συνέχεια και να της τις ξαναβάλω σίγουρα καμιά 20αριά φορές!

  • Μετά το γάλα της, η Δάφνη κάθεται στο πάρκο της.

Το να αφήνουμε ένα μωρό αυτής της ηλικίας (6 μηνών +) στο πάρκο του με διάφορα παιχνιδάκια τριγύρω είναι αρκετά ωφέλιμο, καθότι εξασκεί (ή μαθαίνει, αν δεν τα έχει καταφέρει ακόμα) το να κάθεται μόνο του χωρίς υποστήριξη. Παράλληλα, τα περισσότερα βρεφικά παιχνίδια ερεθίζουν τις αισθήσεις του παιδιού και του δίνουν την ευκαιρία να αναπτύξει τη λεπτή κινητικότητά του, πράγμα χρήσιμο για να κατορθώσει να κάνει διάφορες κινήσεις με τα χεράκια του στην ώρα του.

Βέβαια είναι γνωστό πως δεν χρειάζεται να ανησυχούμε αμέσως αν το παιδί μας φαίνεται να αργεί λιγάκι να κατακτήσει κάποια ικανότητα· κάθε οργανισμός έχει τους δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης, απλά σε γενικές γραμμές είναι καλό να ελέγχουμε τι γίνεται στην πλειοψηφία των παιδιών ώστε να ξέρουμε πότε ενδεχομένως να χρειάζεται να θορυβηθούμε.

Η οκτώ μηνών Δάφνη μου αγαπά τον κύβο δραστηριοτήτων της, καθώς και τη Σόφι βέβαια, την καμηλοπάρδαλη! Επίσης της αρέσει ό,τι παράγει μουσική ή φώτα ως αντίδραση σε κάποια δική της κίνηση, οι καθρέφτες, οι κουδουνίστρες, τα λούτρινα!

Δεν απασχολείται και τόση ώρα το μικράκι μου εκεί, κάθεται ας πούμε το περισσότερο ένα μισάωρο, μου δίνει όμως τον χρόνο να κάνω κάποιες γρήγορες δουλειές του σπιτιού καθώς και να φάω κάτι για πρωινό.

  • Μετά το πάρκο, μεταφέρεται ξανά στο κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά…

…όπου εξασκείται στο να κρατάει το κεφαλάκι της όρθιο στη στάση με την κοιλίτσα προς τα κάτω! Σ’αυτή την ανάρτηση θα βρείτε αναλυτικές πληροφορίες για τα οφέλη της στάσης αυτής καθώς και συμβουλές για να την κάνετε περισσότερο ανεκτή στο μωρό αν σας γκρινιάζει!

Η Δάφνη μου δεν είναι από τα παιδιά που απολαμβάνουν αυτό το μπρούμυτα, το γνωστό και ως tummy time (που σημαίνει χρόνος πάνω στην κοιλίτσα), οπότε εκεί δεν την αφήνω μόνη της γιατί κλαίει. Μένω μαζί της, ξαπλώνω δίπλα της, της μιλάω, της τραγουδάω, κουνάω μπροστά της κάποιο παιχνιδάκι και καθόμαστε όσο θέλει εκείνη.

Η νονά μας μας είχε κάνει δώρο όταν η Δαφνούλα ήταν πολύ μικρή ένα μαξιλαράκι της Fisher Price που ενθαρρύνει το μωρό να μένει περισσότερη ώρα μπρούμυτα γιατί μπαίνει από κάτω του και δονείται, οπότε γίνεται πιο ευχάριστη η παραμονή του μωρού σ’αυτή τη στάση! Μερικές φορές το χρησιμοποιούμε κι αυτό.



 

  • Λίγο πριν το δεκατιανό της, η Δάφνη περνάει στον καναπέ!

Εξασκώντας και πάλι το κάθισμα αλλά με υποστήριξη αυτή τη φορά, η οκτώ μηνών Δάφνη μου βολεύεται στη γωνία του καναπέ μας ξανά με δυο-τρία παιχνίδια γύρω της για να παίξει.

Αυτή την ώρα ακούμε και μουσική στο ραδιόφωνο, όσο εγώ πηγαινοέρχομαι πάνω κάτω κάνοντας δουλειές και της σκάω φιλιά από μακριά, της μιλάω, της τραγουδάω, της χορεύω, την απασχολώ για να μην βαρεθεί αμέσως! Σ’αυτόν τον χρόνο, που το μωρό παραμένει στον καναπέ, προλαβαίνω να κάνω όλες τις “πρωινές” δουλειές μου του σπιτιού (στρώσιμο κρεβατιών, ξεσκόνισμα, βάζω κάποιο πλυντήριο ή αδειάζω κάποιο στεγνωτήριο) κι έτσι μου μένει για αργότερα μόνο το μαγείρεμα και τα καθαρίσματα, σφουγγαρίσματα, σιδερώματα (αν είναι η μέρα τους!) κλπ.

Σ’αυτόν τον χρόνο, αν χρειάζεται, πηγαίνουμε και στο σούπερ μάρκετ συνήθως.

  • Γύρω στις 11:00-11:30, η Δάφνη τρώει το δεκατιανό της…

…το οποίο αποτελείται από φρέσκα, ώριμα, νόστιμα φρουτάκια εποχής (πλήρως αλεσμένα ακόμα) που συνδυάζουμε πλέον, κάποιες φορές, με έναν σφιχτό κρόκο καλοβρασμένου βιολογικού αυγού. Είμαι εντελώς αντίθετη με το να δίνονται στα παιδιά οποιασδήποτε μορφής έτοιμα γεύματα, κρέμες, μπισκοτόκρεμες, ρυζάλευρα, φρουτόκρεμες και άλλες σκόνες γεμάτες ζάχαρη και βλαβερά συντηρητικά. Μου αρέσει να ψωνίζω αληθινά τρόφιμα για το Δαφνόφυλλό μου, πότε βιολογικά και πότε όχι, και να νιώθω ότι της δίνω ό,τι καλύτερο μπορώ!

Μερικές τροποποιήσεις στο μενού της φρουτόκρεμας κάνω πού και πού, προσθέτωντας ή αφαιρώντας κάτι. Αυτόν τον καιρό της δίνω μπανάνα-αχλάδι-αβοκάντο-χυμό πορτοκαλιού και την τρώει με αρκετή ευχαρίστηση νομίζω! Τραγουδάμε κιόλας, κάνουμε χαρούλες, προσπαθώ να την ενθαρρύνω να φάει γιατί δεν είμαστε και τόσο εύκολες με το φαγητό!

Δεν μετράω ποτέ κουταλιές και ml, μόνο στην αρχή το έκανα δοκιμαστικά για να ξέρω τι γίνεται αλλά επιτόπου αγχώθηκα όταν είδα ότι το παιδί μου ούτε κατά διάνοια δεν έτρωγε τις τεράστιες ποσότητες που διάβαζα ότι “έπρεπε” να τρώει και δεν το ξανάκανα! Δεν τη “μπουκώνω” με το ζόρι όταν δείχνει να έχει χορτάσει, όταν στρέφει ας πούμε το κεφαλάκι προς την άλλη πλευρά και επιμένει, όταν σφίγγει τα χείλια και γκρινιάζει, όταν κουνάει το κεφάλι της δεξιά κι αριστερά σαν να μου λέει “αρνούμαι μαμά να φάω άλλο, δεν το βλέπεις;!”. Την εμπιστεύομαι και τη σέβομαι. Τρώει απλώς όσο θέλει.

Την ίδια αρχή, φυσικά, πρέπει κανείς να ακολουθεί και στον θηλασμό. Θηλάζουμε κατά απαίτηση του μωρού, χωρίς ρολόι για να δούμε αν “είναι ώρα”, χωρίς ρολόι για να δούμε για πόση ώρα να ταΐσουμε, χωρίς να συγκρίνουμε με άλλα παιδιά, χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα. Απλώς προσφέρουμε το στήθος μας στο μωρό κάθε φορά που φαίνεται ανήσυχο και δεν δείχνει να φταίει κάτι άλλο (π.χ. βρεγμένη/λερωμένη πάνα, κρύο, ζέστη). Άλλωστε στήθος για το μωρό δεν είναι μόνο θρέψη, είναι και αγκαλιά, ασφάλεια, παρηγοριά αν νιώθει κάποιο πονάκι. Θηλασμός είναι αγάπη για το μωρό μας, κυρίως αγάπη!

Μετά τη φρουτόκρεμα και μέχρι να πλύνω τα πιάτα η Δάφνη πίνει νεράκι και απασχολείται με ένα μασητικό εκεί, στο καρεκλάκι της.

Άλλο ένα ωραίο δωράκι της νονάς μας είναι ένα παιχνιδάκι με βεντούζα και πολλά χρώματα και υφές, που μπορεί να “βεντουζωθεί” πάνω στον δίσκο του μωρού ή στο τραπέζι κι έτσι το βλέπει όσο τρώει και της κάνει παρέα. Εγώ μετά το φαγητό της το δίνω, σαν έπαθλο, ας πούμε, που έφαγε!

  • Γύρω στις 12:00 το μωρό κοιμάται.

Μόλις φάει τα φρούτα της η Δάφνη αρχίζει να τρίβει τα μάτια της, οπότε καταλαβαίνω ότι χρειάζεται λίγη ξεκούραση! Τη μεταφέρω στην κούνια της και την αφήνω να κοιμηθεί για όσο θέλει, αφήνοντας τα rollers εντελώς σηκωμένα ώστε να μπαίνει στο δωμάτιο φως της μέρας και να μην μπερδευτεί το μωρό, νομίζοντας ότι είναι βράδυ!

Αυτή είναι μία αρχή που ακολουθώ από την πρώτη μέρα. Όσο κοιμάται το μωρό και είναι πρωί, οι ρυθμοί και οι τόνοι στο σπίτι δεν πέφτουν: δεν μιλάω χαμηλόφωνα στο τηλέφωνο πχ, ακούω μουσική, χτυπάω τις κατσαρόλες, ανοίγω κανονικά τον απορροφητήρα, ανοίγω την τηλεόραση. Το βράδυ φυσικά, φροντίζω να επικρατεί ησυχία.

Σ’αυτόν τον χρόνο που κοιμάται το μωρό, συνήθως για καμιά ωρίτσα δηλαδή, εγώ μαγειρεύω και συγυρίζω ό,τι χρειάζεται.

  • Γύρω στις 14:30 τρώμε μεσημεριανό!

Το μεσημεριανό της Δαφνούλας αποτελείται από κρεατάκι σχεδόν καθημερινά, μοσχάρι, κοτόπουλο ή κουνέλι προς το παρόν συνδυασμένο με λαχανικά. Πρόσφατα δοκιμάσαμε και εισάγαμε στη διατροφή της Δάφνης τα παντζάρια, τα οποία περιέργως της αρέσουν πολύ! Κι εδώ δίνω πάντα ντόπιο κρέας και φρέσκα λαχανικά εποχής.

Συνήθως το μεσημεριανό μας σήμερα, στους οκτώ μας μήνες, αποτελείται από κρέας με πατάτα (ή γλυκοπατάτα), κρεμμύδι, πράσο, ντομάτα (ή λεμόνι στο τέλος του μαγειρέματος), καρότο, κολοκύθι, μυρωδικά, όλα βραστά για περίπου μισή ώρα στη χύτρα ταχύτητας σε μεσαία θερμοκρασία. Εναλλάσσω συνέχεια τις αναλογίες των συστατικών καθώς και τα είδη τους για να υπάρχει ποικιλία στις γεύσεις και να μαθαίνει το μωρό να τρώει απ’όλα, ενώ μαγειρεύω κάθε δύο μέρες, για δύο μέρες κάθε φορά.

  • Το μεσημέρι παίζουμε και κάνουμε αγκαλιές!

Συνήθως η Δάφνη δεν μου κάνει τη χάρη να κοιμάται τα μεσημέρια! Έτσι, μετά το μεσημεριανό κι αφού τακτοποιήσω την κουζίνα, ξανακάνουμε λίγο πολύ ό,τι και το πρωί. Μόλις βαρεθεί να παίζει σε ένα συγκεκριμένο σημείο την αλλάζω! Πηγαίνει από το πάρκο στα χέρια, από τα χέρια στον καναπέ, από τον καναπέ στο κρεβάτι, μετά πάλι στην αγκαλιά, πάνω κάτω στο σπίτι, μιλάμε στους καθρέφτες, τραγουδάμε, ακούμε μουσική… κι η ώρα περνάει!

  • Γύρω στις 18:00 πίνουμε λίγο γάλα & στις 19:30 περίπου ξανατρώμε.

Οι θηλάζουσες μανούλες είναι σημαντικό να θυμούνται ότι σ’αυτή την ηλικία του παιδιού απαιτούνται τουλάχιστον 5 θηλασμοί ημερησίως για να διατηρείται η παραγωγή τους. Γι’αυτό κι εγώ, ως ερωτευμένη με τον θηλασμό, φροντίζω να θηλάζω το παιδί και καμία φορά ενδιάμεσα στα γεύματά της, για να είμαι σίγουρη ότι θα συνεχίσω να έχω το πιο αγνό και υγιεινό, γεμάτο αντισώματα, γαλατάκι για το μωρό μου!

Ως απογευματινό/βραδινό η Δάφνη τρώει είτε λίγο ακόμα από το μεσημεριανό της αν δεν έχει φάει και τόσο το μεσημέρι, είτε γιαουρτάκι πρόβειο. Στο γιαούρτι καμία φορά προσθέτω και λίγη (βρεγμένη για 8 ώρες) βρώμη, καθότι βοηθάει τις κινήσεις του εντέρου με τις ίνες της και είναι αρκετά υγιεινό δημητριακό γενικά!

  • Στις 20:00-20:30 ξεκινάει η ρουτίνα ύπνου μας με πρώτο ένα ζεστό μπάνιο

Η αλήθεια είναι πως οι σύγχρονες οδηγίες δεν θέλουν τα μωρά να κάνουν μπάνιο καθημερινά υποχρεωτικά. Πρώτον δεν χρειάζεται πάντα (ειδικά τον χειμώνα που δεν ιδρώνουν και τόσο!) και δεύτερον, δεν είναι και τόσο καλό για το δέρμα τους.

Ωστόσο εμείς αγαπάμε το μπάνιο! Και ακριβώς γι’αυτό, επειδή κάνουμε μπάνιο κάθε βράδυ, το μωρό το έχει συνδυάσει με τον ύπνο του· ξέρει πως όταν κάνουμε μπάνιο πλησιάζει η ώρα που θα κοιμηθούμε!

  • Στις 21:00 η Δάφνη πίνει το γάλα της και κοιμάται γύρω στις 21:30…

…βέβαια, δεν κοιμάται συνεχόμενα μέχρι το πρωί. Γύρω στην ηλικία των 3 μηνών και μέχρι τους 6 μήνες κοιμόταν όλο το βράδυ όμως! Μετά την εισαγωγή των στερεών τροφών και την αντικατάσταση των ημερήσιων γευμάτων γάλακτος με γεύματα φαγητού (που κατόρθωσα να κάνω βέβαια μόνο πολύ πρόσφατα γιατί στην αρχή το παιδί έτρωγε λίγο φαγητό και χρειαζόταν και γάλα συμπληρωματικά), ξεκίνησε να μου ξαναξυπνάει τη νύχτα για να αναπληρώσει τα γεύματα και την επαφή που στερείται! Μάλιστα ξυπνάει 2-3 φορές, καθόλου λίγες για οκτώ μηνών παιδί…

Το καλό είναι πως, τουλάχιστον, ξυπνάει για λίγη ώρα κάθε φορά και δεν ξεξυπνάει εντελώς, οπότε μόλις πιει το γάλα της εκεί, ξαπλωμένη δίπλα μου, ξανακοιμάται μέσα σε 15 λεπτά. Βέβαια αυτό το διακεκομμένο του ύπνου που κάνω κάθε βράδυ είναι αρκετά ανθυγιεινό για εμένα αλλά τι να κάνω! Ας ελπίσω πως κάποια στιγμή θα μάθει να κοιμάται περισσότερες ώρες συνεχόμενα… τουλάχιστον να ξυπνάει μία φορά και όχι τρεις!

Και κάπως έτσι τελειώνουν οι υπέροχες μέρες με το κοριτσάκι μου αυτόν τον καιρό, στους οκτώ μήνες της ζωής της! Αισθάνομαι τη μεγάλη ευλογία του Θεού που ξημερώνει για εμάς εδώ και οκτώ μήνες τη μία υγιή και αγαπησιάρικη μέρα μετά την άλλη. Ταυτόχρονα όμως, νιώθω και το βάρος της ευθύνης μου να ενημερώνομαι για όσα μπορώ και να της προσφέρω καθημερινά την υγιεινότερη και χρησιμότερη διαβίωση που μπορώ!

Θλίβομαι όταν συναντώ (και συναντώ συνέχεια) μητέρες που δεν αισθάνονται αυτή την ευθύνη. Συγκεκριμένα, σήμερα και στα σοβαρά, χωρίς να κάνει πλάκα, μία μάνα με συμβούλεψε να δίνω λίγη τσικουδιά στη Δάφνη αν πονάνε τα δοντάκια της… αλήθεια, σοβαρολογούσε! Τα σχόλια δικά σας!

Εσάς, λοιπόν, αγαπητές μου, πώς είναι η μέρα σας με τα μικρά σας; Όποια και αν είναι η ηλικία τους, θα χαρώ να μάθω! Κι επίσης, έχετε να μου κάνετε κάποια πρόταση για κάτι που θα ήταν χρήσιμο να εντάξουμε εμείς στη μέρα μας, με τη Δαφνούλα οκτώ μηνών;

 

 

 

 



6 thoughts on “ΟΚΤΩ ΜΗΝΩΝ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ! (ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ & ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ)”

  • Μικρομανούλα καλωσήρθες και κουράγιο! μου θύμησες τα δικά μου! Προσπαθούσα και ακόμη προσπαθώ να κάνω το καλύτερο για τη μικρή μου στο θέμα διατροφής, ανάπτυξης κλπ κλπ.. μια χαρά είναι η ρουτίνα σας! να βρεις μόνο χρόνο και για σένα σ’ αυτή την καθημερινότητα! να σου ζήσει η συνονόματη μου! 🙂

    • Σ’ευχαριστώ πάρα πολύ Δάφνη μου! Χαίρομαι που γνωρίζω μία μανούλα που κι εκείνη ενδιαφέρεται πραγματικά να ψάξει τι είναι καλό για το μικρό της! Βρίσκω χρόνο, προσπαθώ, χαχα… Όταν κοιμάται η μικρή 🙂 Σ’ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου!

  • Τί μου θύμησες! Ίδια ακριβώς ρουτίνα είχα κ γω σε αυτή την ηλικία του μικρουλη μου! Τώρα που ειναι 4,5 έχει χαλαρωσει το πρόγραμμα..Σου προτείνω να εντάξεις την αναγνωση παραμυθιού, ίσως το βραδάκι πριν τον ύπνο. Εγώ του διάβαζα από 6 μηνών και τώρα λατρεύει τα βιβλία! Να σου ζήσει η μικρούλα σου καλή μου!!

    • Κι εγώ ξεκίνησα να της διαβάζω μες στον μήνα Χρυσή μου, έχεις δίκιο, είναι υπέροχη δραστηριότητα και την απολαμβάνουμε και οι δύο! Τώρα μπορούμε να διαβάζουμε και χριστουγεννιάτικες ιστορίες αγκαλίτσα, τι ωραία <3 Σ'ευχαριστώ πολύ, κι εσύ να χαίρεσαι τα αγγελούδια σου!

Leave a Reply

Your email address will not be published.