ΕΝΝΙΑ ΜΗΝΩΝ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ!

ΕΝΝΙΑ ΜΗΝΩΝ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ!

Η γέννηση της κόρης μου πριν εννιά μήνες έκανε τον χρόνο να πετάει, να κυλάει, να περνάει και να εξαφανίζεται. Ποτέ άλλοτε στη ζωή μου δεν θυμάμαι να αισθάνθηκα τις ημέρες, τις εβδομάδες και τους μήνες κυριολεκτικά να τρέχουν μπροστά στα μάτια μου. Νιώθω πως αν δεν είμαι απόλυτα ενεργητική και συγκεντρωμένη στο παρόν θα ξυπνήσω την επόμενη το πρωί και θα έχουν περάσει χρόνια, το έχετε νιώσει ποτέ αυτό κι εσείς; Είναι τρομακτικό.



Ως ενήλικες έχουμε χίλια δυο πράγματα να κάνουμε υποχρεωτικά κι είναι οι δουλειές μας οι εντός και οι εκτός σπιτιού που καταναλώνουν το μεγαλύτερο τμήμα της μέρας μας και τελικά ασχολούμαστε με τα παιδιά μας για λιγότερο χρόνο από αυτόν που θα θέλαμε και με λιγότερη ενέργεια από αυτήν που θα χρειαζόμασταν για να κάνουμε μαζί τους όλα όσα θα θέλαμε, δυστυχώς. Και κάπως έτσι προκύπτει αυτή η αίσθηση του χρόνου που τρέχει, η ποιοτική ώρα με τους ανθρώπους μας είναι συνήθως λίγη και μας αφήνει wanting for more, ή ακόμα και με τύψεις! Εγώ ας πούμε πάρα πολλές φορές νιώθω τύψεις που δεν έκανα κάτι με τη Δάφνη (και είμαι και μια μαμά-αυτοκόλλητο με το μωρό εδώ και εννιά μήνες!) επειδή έπρεπε να πάω στη δουλειά/να σιδερώσω/μαγειρέψω/καθαρίσω/πλύνω ή απλώς γιατί νύσταζα κι έτσι φτιάχνω λίστες και προγράμματα για να χωρέσω στις μέρες μας ακόμα περισσότερες αγκαλιές και δραστηριότητες, όσες μπορώ!

Βέβαια, οι αγκαλιές ειδικά ποτέ δεν θα μου φανούν αρκετές και ποτέ δεν θα τις χορτάσω. Περνάω μέρες ολόκληρες με το μωρό συνεχώς δίπλα μου όπως είπα, καθότι δεν εργάζομαι καθημερινά. Τη σφίγγω πάνω μου συνεχώς, της μιλάω, τη χιλιοφιλάω, τη χαϊδεύω, της τραγουδάω, της κάνω αστεία, θηλάζει τόσες φορές κι όμως μόλις κοιμηθεί το βράδυ μου λείπει κι αναρωτιέμαι αν της έδειξα αρκετά πόσο την αγαπάω, κι αν το ξέρει, κι αν της φτάνει, και φοβάμαι μήπως δεν μ’ αγαπάει εκείνη και τόσο γιατί ποτέ δεν θα νιώσω πως της έχω δείξει επαρκώς πόσο τη λατρεύω εγώ! Δεν βγάζει νόημα αυτό, ε;

Κάπως έτσι λοιπόν κι αφού μακρυγόρησα για άλλη μια φορά πριν να μπω στο θέμα μου, φτάνω επιτέλους σ’αυτό. Το αγαπημένο μου μικρό κοριτσάκι είναι σήμερα εννιά μηνών και λίγων ημερών. Σ’ αυτή την ανάρτηση, ως συνέχεια αυτής εδώ που ανέλυε το πρόγραμμά μας τον προηγούμενο μήνα, θα σας πω τα πάντα για τις τωρινές καθημερινές μας δραστηριότητες. Θα χαρώ πολύ αν σε κάποια μανούλα αρέσουν κι ακόμα περισσότερο αν υιοθετήσει κάποια από αυτές και την εξυπηρετήσει στη δική της καθημερινότητα.

  • Ξυπνάμε στις 08:00 και πίνουμε το γάλα μας στο κρεβάτι…

…καθότι η αλήθεια είναι πως συνήθως στις 8 νυστάζω ακόμα αρκετά, μια και κοιμάμαι αργά και ξυπνάω και 3-4 φορές μες στη νύχτα όταν ξυπνάει το μωρό και θέλει να θηλάσει, οπότε προτιμώ να χουζουρέψουμε λίγο. Οι πρωινές μας αγκαλιές ωστόσο αποτελούν για μένα ένα υπέροχο ξεκίνημα της μέρας μου μες στη γλύκα! Η Δάφνη με χαϊδεύει και με κοιτάζει μες στα μάτια όσο θηλάζει και όταν τελειώσει και αγκαλιαστούμε πολύ και πολλές φορές, σηκωνόμαστε και ετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε τη νέα μέρα. Ανοίγουμε τα rollers μας σχολιάζοντας τον καιρό και φοράμε ζεστές φόρμες για μέσα στο σπίτι.

  • Πρωινά παιχνίδια

Μετά το πρωινό της γάλα, τοποθετώ τη Δάφνη στο γνωστό ειδικό παζλ-δάπεδο για μωρά στο πάτωμα και την περιστοιχίζω με διάφορα παιχνίδια, για να απασχοληθεί καθιστή μαζί τους ώσπου να κάνω μία δύο δουλίτσες μες στο σπίτι.

Το μωρό μου δεν μπουσουλάει ακόμα στους εννιά της μήνες και έχω βάσιμες υποψίες πως θα προσπεράσει αυτό το στάδιο και όταν έρθει η ώρα θα περπατήσει επιτόπου. Από μικρή δεν συμπαθούσε να βρίσκεται μπρούμυτα (αν και έχω κάνει τα πάντα από όσα η ίδια προτείνω εδώ!) και κάθε φορά που τη βάζω σ’αυτή τη θέση γυρίζει μόνη της ανάσκελα και παραμένει εκεί, οπότε δύσκολο να μάθει να μπουσουλάει!

Το παζλ-δάπεδο είναι μία εύκολη λύση που μας επιτρέπει να αφήνουμε το μωρό στο πάτωμα παρόλο που δεν έχουμε χαλιά στο σπίτι μας χωρίς να κρυώνει, κι επίσης ως πορώδες απορροφά τους κραδασμούς σε μεγάλο βαθμό και δεν ανησυχώ πολύ ότι θα χτυπήσει αν γείρει με το κεφαλάκι της κατά λάθος την ώρα που κάθεται.




Συνήθιζα να χρησιμοποιώ το πάρκο της τα πρωινά και να την αφήνω να παίζει εκεί, ασφαλής και περιφραγμένη, μα δεν το συμπαθεί καθόλου πια το πάρκο της! Είναι για την ακρίβεια παρκοκρέβατο, μας το έκαναν δώρο και δεν έχει δίχτυ τριγύρω, αντίθετα έχει πλέγμα με πυκνή πλέξη που μετά βίας αφήνει το μωρό να βλέπει έξω, με αποτέλεσμα να νιώθει μοναξιά εκεί, σαν να την κλείσαμε σε κουτί! Εκτός από αυτό, με το να μην υπάρχει δίχτυ στο πάρκο μας, η Δάφνη δεν ενθαρρύνεται να σηκωθεί βάζοντας τα δαχτυλάκια της μέσα στις τρυπούλες του όπως κάνουν άλλα μωρά σε άλλα πάρκα και μαθαίνουν τελικά να σηκώνονται και να στέκονται.

Μ’αυτά και μ’αυτά, θεωρώ το παζλ-δάπεδο το καλύτερο και ασφαλέστερο μέρος για να την έχω. Αν είχα χαλιά στα πατώματά μας, δε, θα την είχα μονίμως κάτω! Νιώθω πως εκεί λαμβάνει τα περισσότερα ερεθίσματα για να μάθει να σηκώνεται και αργότερα να περπατάει, αφού βλέπει πολλά αντικείμενα γύρω της που της τραβούν την προσοχή και σίγουρα θα’χει την περιέργεια να τα φέρει κοντά της, να τα πιάσει και να τα περιεργαστεί.

  • Στις 09:30 το μενού έχει φρουτόκρεμα!

Και την απολαμβάνουμε πολύ. Η πρωινή μας φρουτόκρεμα είναι μία ένεση βιταμινών και ωφελεί τόσο τη Δάφνη όσο και εμένα που αποτελειώνω τη μερίδα της αν δεν τη φάει ολόκληρη κι έτσι τρώω κι εγώ υγιεινά για πρωινό!

Συνήθως στη φρουτόκρεμα του μωρού υπάρχει λίγη μπανάνα (γιατί προκαλεί δυσκοιλιότητα αν καταναλώνεται σε ποσότητα αλλά είναι και πολύ νόστιμη και θρεπτική για να την αποκλείσουμε από τη διατροφή μας), αχλάδια (συνήθως βάζω 2), μισό αβοκάντο και χυμός από ένα μεγάλο και ζουμερό πορτοκάλι που κάνει όλη την κρέμα να μοσχοβολάει. Η Δάφνη τρώει κάθε φορά όσο θέλει αν και συνήθως, αν δεν αλλάξει κάτι στις αναλογίες ή στο είδος των φρούτων της, τρώει θα’λεγα αρκετά ικανοποιητικά και έχουμε πια κόψει τον δεκατιανό θηλασμό που λειτουργούσε ως συμπλήρωμα στο φαγητό της.

Αφήνω το μωρό στο καρεκλάκι του και παίζει με διάφορα παιχνίδια όσο πλένω τα πιάτα και τακτοποιώ γύρω τριγύρω αλλά κοντά της, μετά τη σηκώνω και κάνουμε αγκαλίτσες, διαβάζουμε ένα παραμύθι και στις 10:30 της δίνω λίγο γάλα, ίσα ίσα για να χαλαρώσει θηλάζοντας και να κοιμηθεί.

  • Μετά τον μονόωρο υπνάκο που παίρνει, η Δάφνη ξυπνάει στις 12:00

Μάλιστα, καμία φορά την ξυπνάω κι εγώ η ίδια, αν και να σας πω την αλήθεια, δεν ξέρω κατά πόσο το κάνω καλά. Αν την αφήνω όμως γενικά να κοιμάται όποτε να’ναι και για όσο να’ναι, επηρεάζεται όλο μας το πρόγραμμα, χαλάνε τα ωράριά μας και τα βράδια ειδικά γίνονται δύσκολα και γκρινιάρικα!

Στις 12 λοιπόν συνήθως την βάζω να καθίσει στο παζλ-δάπεδό της που σας ανέφερα πριν όπου παίζει λίγο ακόμα με τα παιχνίδια της κι εγώ αρχίζω να μαγειρεύω. Όταν κουραστεί να κάθεται μόνη της τη μεταφέρω στη γωνία του καναπέ μας όπου παίζουμε για λίγο μαζί και ύστερα επιστρέφω στην κουζίνα και κάνω γενικά όσες περισσότερες δουλειές του σπιτιού μπορώ, κάνοντας παράλληλα και τον κλόουν κάθε φορά που περνάω από μπροστά της!

Μου αρέσει να εφευρίσκω ή να βρίσκω και στο ίντερνετ εναλλακτικούς τρόπους ψυχαγωγίας για το μωρό, άλλωστε βαριέται αρκετά εύκολα τα παιχνίδια της η καημένη εφ’όσον τα βλέπει καθημερινά και συνέχεια! Κάτι που ανακάλυψα αυτόν τον μήνα, λοιπόν, είναι η αγάπη της Δάφνης να χτυπάει διάφορα αντικείμενα μεταξύ τους και να μελετάει τον ήχο που παράγεται. Της έχω δώσει πολλές φορές στρογγυλά ταψιά, μπολ και κουτάλες και σύντομα αρχίζει να παίζει χτυπώντας τις κουτάλες στα διαφορετικά υλικά και απολαμβάνοντας τα «γκονγκ» και τα «ντινγκ»!

Άλλο παιχνίδι που μας άρεσε ήταν τα καλαμάκια… Της δίνω πολλά πολλά καλαμάκια εκεί που κάθεται, χρωματιστά, με ρίγες, διαφορετικού μεγέθους και πάχους, κι εκείνη τα πιάνει με τα δαχτυλάκια της και τα περιεργάζεται με μεγάλο ενδιαφέρον και αργεί να βαρεθεί, γιατί πιάνει-αφήνει και η ώρα περνάει! Αν και στην αρχή φοβόμουν μην τραυματιστεί, εν τέλει (μέχρι στιγμής!) δεν έχει τύχει να κάνει κάποια επικίνδυνη κίνηση μ’αυτά, αν και φυσικά δεν απομακρύνομαι ποτέ όταν παίζει και δεν την αφήνω για πολλή ώρα μόνη της όταν δεν είμαστε στο ίδιο δωμάτιο. Το παιχνίδι με τα καλαμάκια εκτός του ότι ερεθίζουν την όραση με όλα αυτά τα χρώματα, βοηθούν και το μωρό με τη λεπτή του κινητικότητα, καθότι καμιά φορά το αναγκάζουν να τα πιάσει χρησιμοποιώντας μόνο κάποια δάχτυλα και όχι όλο το χεράκι! Η Δάφνη ας πούμε μερικές φορές τα σηκώνει από το δάπεδο δίπλα της με τον αντίχειρα και τον δείκτη, που θεωρητικά είναι μικρή ακόμα για να το κάνει αυτό, κι όμως την έχω πετύχει να το καταφέρνει.

 

 

Επίσης μερικές φορές της έχω βάλει ζυμαρικά, πένες, άψητες, μέσα σε μία τενεκεδένια φόρμα για κέικ, κι εκείνη τρελαίνεται να τις αναμοχλεύει με τα δαχτυλάκια της, να προσπαθεί να τις πιάσει και να ακούει και τον ήχο που κάνουν μες στο ταψάκι!

  • Στις 13:00 θηλάζουμε ξανά και μετά συνεχίζουμε να παίζουμε με ή χωρίς τη μαμά.

Ως τώρα από την ώρα που ξυπνάμε (08:00) έχουμε θηλάσει συνήθως 3 φορές. Θεωρείται πως τα θηλάζοντα μωρά που πίνουν αρκετό γάλα κατά τη διάρκεια της ημέρας έχουν λιγότερες πιθανότητες να ξυπνήσουν τη νύχτα γιατί δεν τους λείπει η επαφή με τη μαμά τους. Επιπλέον, με τους πολλούς θηλασμούς διατηρείται και η παραγωγή μας. Στους εννιά μήνες που θηλάζω νομίζω πως έχω περισσότερο γάλα από ποτέ μιας και δεν πέφτουμε ποτέ κάτω από 8-9 θηλασμούς/μέρα, συμπεριλαμβανομένων και των νυχτερινών. 

Λατρεύω όλη τη διαδικασία βέβαια, εννιά μήνες τώρα και ιδιαίτερα τώρα πια που έχει μεγαλώσει και έχει μεγαλύτερη αντίληψη και αντιδρά και εκφράζεται περισσότερο, δεν μπορώ να χορτάσω το βλέμμα της, τα χάδια της, την απόλυτη χαλάρωση και ευχαρίστηση που τη βλέπω να αντλεί μέσα από αυτό που κάνουμε! Μας έχει φέρει τόσο κοντά…

Δεν την αφήνω να πεινάσει και να κλάψει σ’αυτή τη χρονική στιγμή της ημέρας για να της δώσω γάλα. Της δίνω ουσιαστικά για να μην προλάβει να πεινάσει πολύ μέχρι τις 15:00, όπου και τρώει το μεσημεριανό της.

  • Το μεσημεριανό μας το τρώμε στις 15:00…

…όταν έχει επιστρέψει και ο Κώστας από τη δουλειά, οπότε τρώμε όλοι μαζί, ταΐζοντας το μωρό πότε εγώ και πότε εκείνος για να μην προλάβουν να κρυώσουν τα φαγητά μας. Εμείς καθόμαστε κανονικά στο τραπέζι και η Δάφνη στο καρεκλάκι της με τον δίσκο του μπροστά της.

Τρώμε ακόμα τις τροφές μας εντελώς αλεσμένες στους εννιά μας μήνες. Οι συνήθεις επιλογές μου για το μεσημεριανό του μωρού αποτελούνται από κρέας (μοσχάρι, κοτόπουλο, κατσίκι) μαζί με λαχανικά (κρεμμύδι, σκόρδο, πράσο, παντζάρι, πατάτα (λίγη), γλυκοπατάτα, αρακά, φασολάκια, ντομάτα) αλλά και μυρωδικά (μαϊντανό, άνηθο, μάραθο, σέλινο, σέλερυ, ρίγανη) και μαγειρεύω κάθε δύο μέρες ποσότητα για δύο μερίδες μεσημεριανού.

Μέχρι να φάμε το φαγητό μας, να πλύνω εγώ τα πιάτα και να κάνει αγκαλίτσες με τον μπαμπά της, πάει τέσσερις παρά, όπου ξαναθηλάζω, για τέταρτη φορά μες στη μέρα.

  • Το μωρό κοιμάται στις 16:00 και ξυπνάει στις 17:00…

…όπου θηλάζει για πέμπτη φορά. Τις μέρες που δεν δουλεύω ασχολούμαι όλο το απόγευμα με τη μικρή και κάνουμε όλες μας τις δραστηριότητες μαζί. Χορεύουμε, παίζουμε στο κρεβάτι, στον καναπέ, στο παζλ-δάπεδό μας ή κάνω πάλι δουλειές αλλά την έχω κοντά μου και τη βλέπω και της μιλάω. Γενικά της μιλάω ακατάπαυστα όλη τη μέρα! Τις μέρες που δουλεύω μένει μαζί με τον πατέρα της ή με τη γιαγιά της αν δεν μπορεί κι εκείνος λόγω υποχρεώσεων.

  • Στις 19:00 τρώμε το απογευματινό μας…

…το οποίο συνήθως είναι πρόβειο γιαουρτάκι με ελάχιστη μπανάνα, αυγό μελάτο (έχουμε εισάγει και τον κρόκο και το ασπράδι!) με ελάχιστο ψωμάκι Ζέας ή το υπόλοιπο μεσημεριανό της, αν έτυχε να περίσσεψε.

Μετά το απογευματινό ξανά σειρά έχουν αγκαλίτσες και παιχνίδια και λίγες δουλίτσες στο σπίτι στα ενδιάμεσα!

  • Στις 20:30 ξεκινάει η νυχτερινή μας ρουτίνα και κοιμόμαστε στις 22:00!

Η βραδινή μας ρουτίνα ύπνου ξεκινάει με λίγο γαλατάκι (έκτη φορά!) το οποίο ξεδιψάει το μωρό και γεμίζει λίγο την κοιλίτσα της πριν κάνουμε μπάνιο, για να μην γκρινιάζει εκείνη την ώρα ή αργότερα όταν την ντύνω. Κάνουμε 4-5 φορές την εβδομάδα ένα σούπερ-χαλαρωτικό μπάνιο με αφρόλουτρο και σαπουνάδες που μας αρέσει πάρα πολύ, στη συνέχεια σκουπιζόμαστε καλά καλά, στεγνώνουμε τα μαλλάκια μας με το πιστολάκι (μέσα σε μισό λεπτό!), της κάνω ένα γρήγορο μασάζ σε όλο το σώμα με έλαιο λεβάντας ή γαλάκτωμα σώματος (αν και μερικές φορές αν δεν έχει κρύο το δωμάτιο την αφήνω να το απολαύσει για λίγο περισσότερο) και βάζουμε πιτζαμούλες καθαρές και απαλές!

Αυτή τη ρουτίνα την έχουμε καθιερώσει με το μωρό από την πρώτη μέρα που ήρθαμε στο σπίτι μας μέχρι και σήμερα, στους εννιά μας μήνες ζωής, και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ύπνο: αυτή ακριβώς είναι και η επιτυχία της.Η Δαφνούλα πίνει το γάλα της νυσταγμένη γύρω στις 21:30 μέχρι τις 22:00, όπου αποκοιμιέται στο στήθος χορτασμένη (όπως άλλωστε κάνει εδώ και εννιά μήνες!), απλά πλέον φροντίζω να την ξυπνάω ελαφρώς μες στην αγκαλιά μου με φιλιά και κουβεντούλες πριν τη βάλω στην κούνια της, για να ξαπλώσει σε αυτήν μισοξύπνια, όπως κάνουμε και το πρωί, για τον ίδιο λόγο.

Εκεί κοιμάται αμέσως, κι εγώ έχω λίγο χρόνο για μένα μέχρι να ξαπλώσω κι εγώ, γιατί η αλήθεια είναι πως μες στη μέρα κάνω ελάχιστα πράγματα για μένα όπως καταλάβατε… με γεμίζει όμως η ενασχόληση με το μωρό και δεν παραπονιέμαι! Έχω τα βράδια για μένα, απλά είμαι συνήθως αρκετά κουρασμένη και δεν μπορώ και να βγω, γιατί ξυπνάει σε άτακτα χρονικά διαστήματα το μωρό και δεν ξέρω πώς θα αντιδράσει αν δεν με βρει εκεί! Οπότε χαλαρώνω με άλλες δραστηριότητες και ευτυχώς έχω πάντα πολλά να κάνω, είμαι σπιτόγατος και μου αρέσει να είμαι στο σπίτι, ειδικά τώρα τον χειμώνα.

Το ότι δεν έχει ακόμη κατακτήσει να κοιμάται συνεχόμενα όλη τη νύχτα στους εννιά μήνες της ζωής της η μπέμπα κι αυτό είναι ένα θέμα πολύπλευρο και πολυπαραγοντικό. Έχω διαβάσει ατελείωτα άρθρα για τον βρεφικό ύπνο (και σύντομα θα αρχίσω να σας μεταφέρω και τι έμαθα μέσα σ’αυτά!) αλλά έχω καταλήξει και έχω πάντα στο μυαλό πως το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και έχει διαφορετικές ανάγκες από ένα άλλο που ενδεχομένως κοιμάται περισσότερο απερίσπαστα. Επίσης διαφέρουν και οι μητέρες μεταξύ τους: για παράδειγμα εγώ αδυνατώ να την αφήσω στην κούνια της να κλαίει έστω και για 5’, αν την ακούω να κλαίει πολύ έχοντας ξυπνήσει! Ούτε μπορώ να μπω στο δωμάτιό της, να της μιλήσω λίγο και να βγω, αφήνοντάς την να κλαίει γοερά. Με λυγίζει στο λεπτό και τελικά θηλάζουμε!

Όμως δεν νιώθω άσχημα μ’αυτό. Κατανοώ ότι το εννιά μηνών μόνο μωρό μου νιώθει ανησυχία και χρειάζεται την ασφάλεια που του παρέχει η αγκαλιά μου και το στήθος μου, δεν θα μπορούσα να της την αρνηθώ! Άλλωστε είναι ακόμη μικρή… φαντάζομαι πως αν συνεχίσει να ξυπνάει και μετά τη συμπλήρωση του έτους και για μερικούς μήνες ακόμα, ίσως δοκιμάσω και κάποια άλλη προσέγγιση στο θέμα γιατί ας είμαι ειλικρινής, με τσακίζει να ξυπνάω 3-4 φορές κάθε βράδυ και να διακόπτω τον ύπνο μου τουλάχιστον για ένα εικοσάλεπτο κάθε φορά μέχρι να ξανακοιμηθεί το μωρό.

Και κάπως έτσι τελειώνουν οι υπέροχες μέρες με το κοριτσάκι μου αυτόν τον καιρό, στους εννιά μήνες της ζωής της! Θέλω να ξαπλώνω στο κρεβάτι μου ευχαριστημένη με τον εαυτό μου και θεωρώντας πως έκανα για άλλη μία μέρα το καλύτερο που μπορούσα για το παιδί μου… το καλύτερο με τον τρόπο τουλάχιστον που το θεωρώ εγώ. Βέβαια, καμιά φορά το καλύτερο δεν είναι προς διαπραγμάτευση, κάποιες συνήθειες και πράξεις είναι όντως καλύτερες σε σχέση με άλλες, και προσπαθώ όσο μπορώ να τις ακολουθούμε και να τις εντάσσουμε στην καθημερινότητά μας.

ΕΣΑΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΣΑΣ ΜΕ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΣΑΣ, ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΚΕΙΝΑ; ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΑΦΝΗ, ΣΤΟΥΣ ΕΝΝΙΑ ΜΗΝΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ; ΘΑ ΧΑΡΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΑΣ!

 



Leave a Reply

Your email address will not be published.