ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΩΔΥΝΗ ΑΡΧΗ ΣΤΟΝ ΘΗΛΑΣΜΟ

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΩΔΥΝΗ ΑΡΧΗ ΣΤΟΝ ΘΗΛΑΣΜΟ

Ένας από τους συχνότερους λόγους για τους οποίους οι νέες μητέρες καταλήγουν να μην θηλάζουν τα μωρά τους, είναι γιατί στην αρχή πονούσαν πολύ κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Όταν μία μαμά πονάει τόσο πολύ καθώς ταΐζει το μωρό, απογοητεύεται και αποθαρρύνεται από το να θηλάσει, γιατί καταλήγει να φοβάται τη διαδικασία, ακόμα και να τη μισεί! Είναι λογικό. Οι θηλές της τραυματίζονται και αιμορραγούν, ο πόνος είναι αβάσταχτος την ώρα που το μωρό θηλάζει. Έτσι, οι μαίες (και οι γιαγιάδες, γνωστές, φίλες, όλοι) της προτείνουν να δώσει ξένο γάλα γιατί φοβούνται μήπως δεν χορταίνει και μήπως δεν ενυδατώνεται καλά το νεογέννητο. Ανησυχούν όλοι για τις πάνες του παιδιού, για την εμφάνιση ίκτερου… και επικρατεί ένας πανικός!

Αυτό που πρέπει όμως να ξέρει κάθε νέα μανούλα, να το βάλει στο μυαλό της, να το πιστέψει και να μην κλονιστεί η πίστη της σε αυτό ό,τι και να γίνει, είναι πως ο θηλασμός είναι η μακράν καλύτερη, ποιοτικότερη και πιο υγιεινή επιλογή θρέψης του μωρού και δεν πονάει. Δεν πρέπει να πονάει ούτε στην αρχή. Δεν είναι φυσιολογικό να πονάει!

Όταν ο θηλασμός πονάει, σημαίνει απλά πως πρέπει να απομακρύνουμε το μωρό από το στήθος προσεκτικά και να ξαναπροσπαθήσουμε απ’την αρχή, αυτή τη φορά προσέχοντας μερικά σημεία και φροντίζοντας ώστε η σύλληψη να γίνει σωστά. Αν η σύλληψη του στήθους από το μωρό είναι σωστή, τότε ο θηλασμός δεν πονάει καθόλου, το μωρό πίνει το γάλα του αποτελεσματικά και γρήγορα και χορταίνει, κοιμάται για περισσότερη ώρα και φαίνεται ευχαριστημένο και ήρεμο, χωρίς να καταφύγουμε στην πολύ βλαπτική για την παραγωγή μας, ειδικά στην αρχή όπου ο θηλασμός εδραιώνεται και η παραγωγή του γάλακτός μας ρυθμίζεται, χορήγηση ξένου γάλακτος.

Σε αυτό το άρθρο θα βρείτε συμβουλές που συγκέντρωσα κατά τη διάρκεια της δικής μου εγκυμοσύνης, ώστε να είμαι προετοιμασμένη για μία καλή αρχή στον θηλασμό με την κόρη μου. Τις τήρησα κατά γράμμα και πραγματικά δεν συνάντησα καμία δυσκολία τις πρώτες μέρες με το μωρό, σε ό,τι αφορά τη σωστή του τοποθέτηση στο στήθος. Δεν αισθάνθηκα ποτέ πόνο, αντίθετα απόλαυσα τους πρώτους μου θηλασμούς και γέμισα με αυτοπεποίθηση πως θα τα καταφέρω και στη συνέχεια!

Πραγματικά τα παρακάτω είναι αρκετά εύκολο να τα συλλάβει και να τα θυμάται κανείς, είναι δυο-τρία πρακτικά πράγματα που πρέπει να έχουμε υπόψη για αυτά τα πρώτα μας ταΐσματα, που είναι τόσο σημαντικά για την εδραίωση του θηλασμού στις πρώτες μέρες με το μωρό μας! Η ενημέρωση γι’ αυτά τα θέματα μπορεί πραγματικά να είναι game changer για όλες τις μανούλες που ενδιαφέρονται να προσπαθήσουν και να μην παραιτηθούν από κάτι τόσο υπέροχο όσο ο μητρικός θηλασμός.

Ο θηλασμός ιδανικά θα πρέπει να ξεκινάει την πρώτη ώρα μετά τη γέννηση του μωρού για πολλούς λόγους, οι οποίοι αναφέρονται σ’αυτή την ανάρτηση καθώς και σ’αυτή εδώ (αν και γραμμένη στα Αγγλικά). Πέρα από τους λόγους που θα βρείτε σ’αυτά τα άρθρα, για το σωστό πιάσιμο της θηλής απαιτείται το μωρό να είναι ξύπνιο και σε εγρήγορση· και όταν γεννιέται, είναι. Αν καθυστερήσετε να το ταΐσετε το μωρό θα νυστάξει και τα πράγματα θα δυσκολέψουν καθώς θα χρειαστεί να προσπαθείτε να το ξεξυπνήσετε για να ανοίξει το στοματάκι του.

ΠΟΙΑ ΣΤΑΣΗ ΘΗΛΑΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ;

Η στάση θηλασμού που θεωρείται ασφαλέστερη για μια καλή αρχή, από την άποψη ότι ελαττώνει κατά πολύ τις πιθανότητες τραυματισμού του στήθους της μητέρας, είναι η στάση της χιαστί αγκαλιάς. Για αυτή τη στάση θα χρειαστεί να κρατήσετε το μωρό με το κεφαλάκι του μέσα στην παλάμη σας και το κορμί του στην αγκαλιά σας με τα πόδια του να καταλήγουν να αγκαλιάζουν τα πλευρά της αντίθετης πλευράς από αυτή στην οποία πίνει το μωρό.

Βεβαιωθείτε ότι κρατάτε το μωρό με το σώμα του κάθετα προς το δικό σας και σε ευθεία. Το αυτί του, ο γοφός και τα πόδια του θα πρέπει να βρίσκονται στην ίδια ευθεία, κάθετα προς το δικό σας σώμα. Η κοιλίτσα και ο ομφαλός του θα πρέπει να κοιτάζουν και να ακουμπούν τη δική σας. 

Το ελεύθερο χέρι σας πρέπει να βρίσκεται κάτω από το στήθος που θα χρησιμοποιήσετε, σε σχήμα C, για να το υποστηρίζει και να το «φορμάρει» έτσι ώστε η θηλή να κοιτάζει ελαφρώς προς τα πάνω όταν φέρουμε το μωρό στο στήθος, κοιτάζοντας ελαφρά προς τον ουρανίσκο του δηλαδή.

Το να έχουμε το κεφαλάκι του μωρού μέσα στην παλάμη μας μας εξασφαλίζει έλεγχο σε όλο του το κορμάκι και μας δίνει τη δυνατότητα να μπορούμε να το φέρουμε στο στήθος εύκολα και κυρίως γρήγορα όταν είναι η ώρα, δηλαδή όταν ανοίξει το στοματάκι του καλά και με τη γλώσσα κάτω. Στην κλασσική θέση αγκαλιάς δεν μπορούμε να κινηθούμε γρήγορα και να φέρουμε το μωρό εγκαίρως στο στήθος, όσο το στόμα του είναι ακόμη διάπλατα ανοιχτό, κινδυνεύοντας να καταφέρουμε ένα ρηχό μόνο πιάσιμο της θηλής που θα μας πονέσει και θα μας τραυματίσει.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ποτέ δεν φέρνουμε το στήθος προς το μωρό με κανέναν τρόπο, αλλά πάντα το μωρό στο στήθος. Αν επιχειρήσουμε να φέρουμε το στήθος στο στόμα του μωρού τότε σημαίνει πως σίγουρα θα χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας για να το κάνουμε, βάζοντάς τα στη μέση όπου ενοχλούν τον στόχο μας, να πιάσει δηλαδή το μωρό το στήθος βαθιά και όχι από την άκρη της θηλής! Εκτός από αυτό, το όλο εγχείρημα θα μας φανεί αρκετά δυσκολότερο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, γιατί θα μας δώσει την αίσθηση ότι χρειαζόμαστε δώδεκα χέρια για να καταφέρουμε να θηλάσουμε, πράγμα που δεν ισχύει!

Κρατάμε το κεφάλι του μωρού στην παλάμη μας ακριβώς για να έχουμε τη δυνατότητα γρήγορα και αποτελεσματικά να φέρουμε το μωρό με το ορθάνοιχτο στοματάκι του πάνω στο στήθος πριν προλάβει να το μισοκλείσει και δεν πιάσει βαθιά, όπως πρέπει, τη θηλή.



 

Η διαδικασία είναι πως περιμένουμε να ανοίξει το μωρό το στόμα του καλά, διάπλατα, να ρίξει το σαγονάκι του κάτω και με τη γλώσσα κάτω και τότε γρήγορα (πριν χάσουμε το μεγάλο άνοιγμα που έχει το στόμα του) «κολλάμε» το μωρό στο στήθος. Αυτό ακούγεται κάπως άγαρμπο αλλά είναι ο μόνος τρόπος να σιγουρευτούμε πως το μωρό έχει πιάσει το στήθος σωστά, δηλαδή με το στοματάκι ορθάνοιχτο! Έτσι εξασφαλίζουμε ότι το μωρό κάνει βαθύ πιάσιμο του στήθους και όχι ρηχό και πως η θηλή βρίσκεται βαθιά στο στόμα του μωρού, στο πίσω μέρος όπου είναι μαλακά και δεν πονάει.

Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζουμε και πως περισσότερο γάλα φθάνει τελικά στο στόμα του μωρού. Το περισσότερο μητρικό γάλα αντλείται από την περιοχή της θηλαίας άλω και όχι από τη θηλή! Όταν το μωρό θηλάζει τη θηλαία άλω χορταίνει περισσότερο και συντομότερα, καθώς τρέφεται με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ;

Μέχρι εδώ η γενική ιδέα για το πότε πρέπει να κινηθούμε γρήγορα και να φέρουμε το μωρό στο στήθος θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη: πρέπει να το φέρουμε στο στήθος όταν το στοματάκι του θα είναι όσο γίνεται πιο ανοιχτό και με τη γλώσσα κάτω, κρατώντας το κεφάλι του στην παλάμη μας ώστε να προλάβουμε να το κάνουμε αυτό εγκαίρως. Πώς θα το κάνουμε όμως να ανοίξει το στοματάκι του όσο εμείς περιμένουμε υπομονετικά για να συμβεί αυτό;

Αυτό που πρέπει μόνο να κάνουμε είναι να πλησιάσουμε και να ακουμπήσουμε απαλά τη θηλή μας στο κάτω χείλος ή στο πιγουνάκι του μωρού και να περιμένουμε εκεί, ακίνητες. Δεν τρίβουμε τη θηλή στα χείλη του μωρού. Δεν την ακουμπάμε στη μύτη του, δεν τη σουλατσάρουμε σε όλο του το πρόσωπο γιατί το συγχύζουμε και το μπερδεύουμε! Το όλο εγχείρημα χρειάζεται υπομονή.

Πλησιάζουμε και ακουμπάμε τη θηλή στο κάτω χείλος του μωρού ή κοντά στο πιγούνι του και περιμένουμε από την αρχή ΕΚΕΙ. Δεν αγχωνόμαστε, δεν βιαζόμαστε, δεν βάζουμε τα χέρια μας πουθενά γιατί το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να συγχύσουμε και να μπερδέψουμε το μωρό.

Όταν το μωρό ανοίξει το στόμα του θέλουμε, όχι να φέρουμε το στήθος μας προς το μέρος του και να πιάσει τη θηλή ρηχά, με τα χείλη σχηματισμένα έτσι που να θυμίζει κάποιον που ρουφάει μακαρόνια ή από καλαμάκι αλλά να φέρουμε το κεφαλάκι του μωρού γρήγορα στο στήθος και να βάλει το στήθος μας όσο γίνεται πιο βαθιά στο πίσω μέρος του στόματός του, με τα χείλη στραμμένα προς τα έξω και όχι «μαγκωμένα» προς τα μέσα.

Στον θηλασμό πρέπει να κινείται το σαγόνι του μωρού και όχι τα χείλη του σαν να ρουφάει ένα μακαρόνι. Δεν θέλουμε να μοιάζει το μωρό σαν να ρουφάει το γάλα από τη θηλή, θέλουμε τα χείλη του σταθερά ακουμπισμένα τριγύρω από την θηλαία άλω, στραμμένα προς τα έξω. Θέλουμε να κινείται το σαγόνι του μωρού  κυκλικά προς τα μπροστά και προς τα πάνω, με το στήθος βαθιά στο πίσω μέρος του στόματος του μωρού που δεν το τραυματίζει και δεν μας πονάει!

Πονάμε στην πραγματικότητα, τελικά, όταν το μωρό θηλάζει τη θηλή και την τραβάει και την τεντώνει… οπότε ο πόνος στον θηλασμό είναι αποτέλεσμα της λάθος σύλληψης του στήθους και μόνο! Το μωρό πρέπει από την αρχή να θηλάζει τη θηλαία άλω και όχι τη θηλή, πράγμα εντελώς ανώδυνο ακόμα και για την αρχή του θηλασμού. Το στόμα του μωρού πρέπει να είναι τόσο ανοιχτό πριν το φέρουμε στο στήθος, ώστε να χωράει να «πιάσει» όσο μεγαλύτερο τμήμα της θηλαίας άλω γίνεται και όχι μόνο την άκρη της θηλής.

Όταν «πιάσει» το μωρό το στήθος και ελέγξουμε πως όλα έχουν γίνει σωστά και δεν αισθανόμαστε πόνο, σιγουρευόμαστε και ότι το μωρό αναπνέει κανονικά και πως δεν έχουμε κλείσει τη μυτούλα του με το στήθος μας.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΝ ΤΟ ΜΩΡΟ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΣΩΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν το μωρό δεν φαίνεται να μπορεί να πιάσει το στήθος σωστά στις αρχικές μας απόπειρες να το θηλάσουμε, δοκιμάζουμε ξανά και ξανά βγάζοντάς το από το στήθος και προσπαθώντας πάλι. Μην αφήνετε ένα νεογέννητο να θηλάζει με τον λάθος τρόπο, ειδικά στην αρχή, είναι σίγουρο πως θα τραυματιστείτε, η εμπειρία σας θα είναι κακή, το μωρό δεν θα χορταίνει, θα θηλάζει περισσότερη ώρα, θα κουράζεται και θα αποκοιμιέται πριν χορτάσει και θα ξυπνάει μετά πολύ σύντομα. Θα απογοητευτείτε και θα καταφύγετε στο συμπλήρωμα με φόρμουλα!

Μην αφήνετε το μωρό να θηλάζει αν σας πονάει από την αρχή ή μετά από λίγα δευτερόλεπτα, ακόμα κι αν σας πάρει πολλές προσπάθειες μέχρι να καταφέρετε να συγχρονίσετε την κίνηση του χεριού σας με το διάπλατο άνοιγμα του στόματος του μωρού. Αυτό είναι όλο κι όλο το μυστικό, ουσιαστικά! Να έχετε στο μυαλό σας πως και το ίδιο το μωρό διδάσκεται πώς να θηλάζει μαζί με εσάς, και όσο το κάνετε με τον σωστό τρόπο, τόσο κι εκείνο θα μαθαίνει και θα θυμάται πώς γίνεται και κάθε φορά θα είναι ευκολότερη από την προηγούμενη, ώσπου κάποια στιγμή (και σύντομα!) το όλο εγχείρημα θα γίνεται γρήγορα, εύκολα και εντελώς μηχανικά.

ΠΩΣ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΗΛΑΣΜΟ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΚΗΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ;

Επισημάναμε λοιπόν πως όταν η σύλληψη του στήθους από το μωρό είναι επώδυνη, οφείλεται στο λάθος πιάσιμο της θηλής που έχει κάνει. Η σύλληψη είναι ρηχή, τα χείλη του μωρού πιπιλούν την άκρη της θηλής από την άκρη της και προς τα μέσα σαν να ρουφάει ένα μακαρόνι ή σαν να πίνει από καλαμάκι και ο πόνος είναι αφόρητος. Αυτή η κατάσταση θα πρέπει να διακόπτεται από την αρχή του θηλασμού για να μην πληγωθεί το στήθος της μητέρας.

Στην περίπτωση αυτή χρειάζεται να απομακρύνουμε το μωρό αμέσως από το στήθος μας και να προσπαθήσουμε ξανά, περιμένοντας αυτή τη φορά το βρέφος να ανοίξει το στόμα του διάπλατα και τότε μόνο να το κολλήσουμε γρήγορα στο στήθος μας για να το πάρει βαθιά μέσα στο στόμα του και να μην πονάμε πια.

Για να απομακρύνουμε το παιδί από το στήθος δεν το τραβάμε μακριά μας με το στήθος ακόμα μέσα στο στόμα του! Δοκιμάστε να ανασηκώσετε τη γωνία του άνω χείλους του μωρού με τρόπο τέτοιο ώστε να αναγκαστεί να διακόψει τον θηλασμό και να απομακρυνθεί από το στήθος ομαλά.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ:

Ο μητρικός θηλασμός τις πρώτες ημέρες με το μωρό ίσως να είναι κουραστικός γιατί διαρκεί πολύ ή γιατί γίνεται συχνά ή γιατί δεν βολεύει τόσο σε περίπτωση καισαρικής όμως δεν πρέπει επ’ ουδενί να είναι επώδυνος. Το μυστικό για μία καλή αρχή στον θηλασμό που θα γεμίσει τη μαμά με αυτοπεποίθηση και μεγάλη ικανοποίηση είναι να απομακρύνουμε το μωρό από το στήθος κάθε φορά που νιώθουμε τη θηλή να πονάει. Όταν πονάει η θηλή μας, σημαίνει πως το μωρό προσπαθεί να θηλάσει μόνο αυτήν, τραβώντας και ερεθίζοντάς την υπερβολικά, την ώρα που θα έπρεπε να παίρνει το γάλα του από μεγαλύτερο τμήμα του στήθους, βάζοντας στο στοματάκι του και τη θηλαία άλω. Όταν το μωρό θηλάζει από τη θηλαία άλω, η θηλή βρίσκεται στο πίσω μέρος του στόματος του μωρού και δεν πονάει καθόλου, ενώ ταυτόχρονα το μωρό μπορεί να αντλήσει μεγαλύτερη ποσότητα γάλακτος από το στήθος της μητέρας του σε λιγότερο χρόνο. Έτσι, ο αποτελεσματικός θηλασμός με τον τρόπο που περιγράφεται συμβάλλει στο να έχουμε ένα ήρεμο μωρό χωρίς νευρικά ξεσπάσματα λόγω πείνας, που κοιμάται περισσότερο και φαίνεται ευχαριστημένο.

Δώστε μία ευκαιρία στον θηλασμό, δώστε του, για την ακρίβεια πολλές, τις αξίζει! Να ενημερώνεστε από κατάλληλες πηγές για τα θέματα που τον αφορούν και να μην παραιτείστε. Αν και δεν είμαι πιστοποιημένη σύμβουλος θηλασμού, θα χαιρόμουν και η ίδια να προσπαθήσω να σας βοηθήσω με κάποιο ζήτημα που τον αφορά και σας απασχολεί, είτε αποστέλλοντάς το στα σχόλια των αναρτήσεών μου για αυτόν, είτε σε προσωπικό μήνυμα εδώ ή στη σελίδα του blog στο facebook.

Ο θηλασμός είναι το πολυτιμότερο δώρο που μπορεί να δώσει μία μητέρα στο νεογέννητο (και όχι μόνο!) μωρό της. Δοκιμάστε τον και με υπομονή και επιμονή θα τα καταφέρετε να τον εντάξετε στη ζωή σας!

 



Leave a Reply

Your email address will not be published.