20 ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΠΙΟ ΗΡΕΜΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ + BONUS 10 ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΑΠΟ MOM BLOGGERS ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ STUNNING MOMMYING

20 ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΠΙΟ ΗΡΕΜΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ + BONUS 10 ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΑΠΟ MOM BLOGGERS ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ STUNNING MOMMYING

Όταν κατάλαβα τι είναι η ενσυναίσθηση και τι ο παιδοκεντρισμός, νομίζω πως ολοκληρώθηκε στο μυαλό μου το «σχέδιο» του τρόπου με τον οποίο εγώ προσωπικά θα ήμουν μαμά. Στην ενσυναίσθηση βρήκα τη μαμά που ήθελα να είμαι και στον παιδοκεντρισμό τη μαμά που δεν θα ήθελα να είμαι. Η ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών, που απαιτεί καθώς πιστεύω γνώση και πλήρη συνειδητότητα των τρόπων μας ως γονιών, εξαρτάται πάρα πολύ τόσο από το να έχουμε ενσυναίσθηση όσο και από το να μην είμαστε παιδοκεντρικοί. Είναι, θα’λεγα, το αποτέλεσμα του συνδυασμού των δύο.

Θα μπορούσε κανείς να μου προσάψει τη χρήση της ταμπέλας «ήρεμα παιδιά» που χρησιμοποιώ για το άρθρο μου. Είναι βασική αρχή της ενσυναίσθησης πως είναι λάθος να χρησιμοποιούμε και να προσδίδουμε χαρακτηρισμούς στα παιδιά και στους ανθρώπους γενικότερα. Είναι όμως γεγονός ότι η ανατροφή παιδιών χωρίς μεγάλη δυσκολία στη διαχείριση των αρνητικών συναισθημάτων τους και χωρίς ξεσπάσματα οφειλόμενων σε αυτά συμβάλλει στη δημιουργία μιας πιο ήρεμης ζωής και καθημερινότητας για τις οικογένειες. Οι ήπιες αντιδράσεις των παιδιών και η λιγότερη γκρίνια, τα κλάματα και οι αρνήσεις από μέρους τους είναι αυτό που εννοώ όταν θα γράφω στο εξής «ήρεμα» παιδιά.

Δεν θέλω να θεωρήσετε πως το δικό μου παιδί είναι το υπόδειγμα ήρεμου παιδιού χάρη στον τρόπο που του φέρομαι! Ίσως να είμαι απλά τυχερή που φαίνεται να έχει ήπιο χαρακτήρα και δεν ξέρω πως θα ήταν αν  δεν φερόμουν έτσι, ή πώς θα είναι το άλλο μου παιδί, που περιμένω τώρα, όταν γεννηθεί. Η αλήθεια όμως είναι πως, σύμφωνα με τις αρχές διαφόρων κλάδων της Ψυχολογίας, κάποιες από τις συμπεριφορές μου ίσως και να παίζουν ρόλο στο πώς εκείνη διαχειρίζεται τον ψυχισμό της. Κάποιες από τις συμπεριφορές μου ίσως τη βοηθούν να είναι όντως πιο ήρεμη.

Παρακάτω θα βρείτε 20 τέτοιες συμπεριφορές. Στο τέλος της ανάρτησης, επίσης, θα βρείτε την απάντηση 10 αγαπημένων mom bloggers και όχι μόνο, όταν ρωτήθηκαν ποια είναι η πρακτική που εκείνες θεωρούν πως βοηθάει τα δικά τους παιδιά να είναι πιο «ήρεμα».

Καλή σας ανάγνωση!

20 πρακτικές συμβουλές για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών - Stunning Mommying

  1. Να είστε στοργικοί απέναντί του.

Ένα μικρό παιδί έχει πάντοτε ανάγκη τη θαλπωρή και την ασφάλεια που το κάνουν να νιώθει η αγκαλιά, το χάδι, τα τρυφερά λόγια των γονιών του. Η συνεχής εκδήλωση της αγάπης σας βοηθά συγκεκριμένα στην ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών υπό την έννοια πως κάνει το παιδί σας να σας εμπιστεύεται.

Στις δύσκολες στιγμές του, πάνω στον θυμό ή στην απογοήτευσή του, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει και να έχει τη βεβαιότητα πως, ακριβώς επειδή ξέρει πως το αγαπάτε τόσο πολύ, θα είστε δίπλα του. Θα θέλει να ξέρει πως είστε διαθέσιμοι για να το βοηθήσετε να ικανοποιήσει την ανάγκη ή την επιθυμία του ή τουλάχιστον, να το βοηθήσετε την ξεπεράσει όσο γίνεται πιο ομαλά.

  1. Ποτέ μην αγνοείτε το παιδί σας.

Να έχετε υπόψη πως τα παιδιά καμιά φορά μπορεί να οδηγηθούν σε ξεσπάσματα απλά και μόνο γιατί δεν έχουν το μέσον, δηλαδή την κατάλληλη γλωσσική ικανότητα ώστε να εκφράσουν επακριβώς τι είναι αυτό που θέλουν να σας πουν.

Φανταστείτε να μιλάτε σε κάποιον κι εκείνος να μην  σας καταλαβαίνει, ή χειρότερα, να καταλαβαίνει αλλά να δείχνει να μη σας δίνει σημασία. Δεν είναι τόσο απογοητευτική όσο και εκνευριστική αυτή η αίσθηση; Έτσι αισθάνονται και τα παιδιά όταν ξεκινούν να μιλάνε, όταν το επίπεδο της γλωσσικής τους ικανότητας δεν αρκεί για να εκφράσουν τις σκέψεις τους και όταν αποτυγχάνουν στην επικοινωνία με τους γύρω τους.

Πρακτικά, για όσους ενδιαφέρεστε για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών (γιατί η αίσθηση ότι «ακούγεται» κανείς είναι όντως καθησυχαστική γενικά), θα έλεγα πως θα πρέπει να έχετε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά αφ’ενός όταν δεν καταλαβαίνετε τι θέλει το παιδί και αφ’ετέρου όταν καταλαβαίνετε, αλλά δεν έχετε σκοπό να ικανοποιήσετε το αίτημά του για τους δικούς σας λόγους.

  • Όταν δεν καταλαβαίνετε τι θέλει το παιδί

Το χειρότερο λάθος που μπορείτε να κάνετε όταν δεν καταλαβαίνετε τι θέλει να σας πει το παιδί σας, είναι, τελικά, να το αγνοήσετε. Επίσης, αν το παιδί σας αρθρώνει κάτι που δεν βγάζει νόημα για εσάς, μην προσπαθείτε να του «αλλάξετε το θέμα», μην επιχειρήσετε να το κάνετε να ξεχαστεί με κάτι άλλο και μην παραιτηθείτε από την κατάσταση (εκνευρισμένοι κιόλας – «εκνευρισμένο σ’αυτή την περίπτωση «δικαιούται» να είναι το παιδί και όχι εσείς) αφήνοντάς το μόνο του και ατέρμονα να επαναλαμβάνει τη λέξη που σας λέει χωρίς να παίρνει καμία απάντηση από εσάς.

Αυτό που μπορείτε να κάνετε, από την εμπειρία μου, είναι να επαναλάβετε αυτό που σας λέει με τον τρόπο που το λέει. Για παράδειγμα, όταν η κόρη μου ξεκίνησε να προφέρει τη λέξη «νερό» ως «λαλό» κι εγώ δεν είχα συνειδητοποιήσει ακόμη τη σύνδεση, εκείνη την επαναλάμβανε ξανά και ξανά, κάποια στιγμή ακόμη και υψώνοντας τον τόνο της φωνής της. Ξεκάθαρα εκνευριζόταν που δεν μπορούσα να καταλάβω τι μου έλεγε.

Μετά από φορές, λοιπόν, που προσπαθούσα κι εγώ να της εξηγήσω ανεπιτυχώς πως δεν την καταλαβαίνω, άρχισα να της απαντάω απλά «ναι Δάφνη, λαλό». «Λαλό!», μου έλεγε εκείνη, «ναι, λαλό», εγώ. Ξανά «Λαλό!», ξανά κι εγώ «ναι αγάπη μου, λαλό». Αμέσως παρατήρησα πως έτσι το παιδί ηρεμούσε. Όσο επαναλάμβανα τα λόγια της ναι, δεν ξεδιψούσε η καημένη, όμως τουλάχιστον καταλάβαινε πως την ακούω, πως έχω την προσοχή μου στραμμένη σε αυτό που μου λέει και πως νοιάζομαι για αυτό που προσπαθεί να πει. Ήμουν δίπλα της.

Εφαρμόζω αυτή τη μικρή και απλή μου «μέθοδο» κάθε φορά (ευτυχώς, σπάνια) που δεν μπορώ αρχικά να καταλάβω τι μου λέει. Επαναλαμβάνοντας τη λέξη της και δείχνοντας συγκατάβαση, έχω παρατηρήσει πως ηρεμεί και πως ζητάει ηπιότερα αυτό που θέλει, τελικά.

  • Όταν καταλαβαίνετε, αλλά δεν έχετε σκοπό να ικανοποιήσετε την επιθυμία του

Και σε αυτή την περίπτωση, είναι άσχημο και ασέβεια απέναντι στο παιδί το να αποφύγετε να του απαντήσετε ή να προσπαθήσετε να του αποσπάσετε την προσοχή από αυτό που θέλει. Είναι προτιμότερο να του εξηγήσετε (πολλές, πολλές φορές αν χρειάζεται) τον λόγο για τον οποίο αρνείστε, με όσο μπορείτε πιο απλά λόγια, ακόμα κι αν πιστεύετε ότι το παιδί δεν θα σας καταλάβει.

Για παράδειγμα, όταν η Δάφνη θέλει να δει Minnie στην τηλεόραση, θέλει να δει Minnie. Οπωσδήποτε. Παραδέχομαι ότι χρειάζεται μεγάλη υπομονή από μέρους μου να της λέω και να της ξαναλέω «όχι τώρα Minnie Δάφνη μου, τώρα είναι η ώρα να…» και έχω σκεφτεί πολλές φορές να της βάλω τέλος πάντων πια να δει λίγο από αυτό το ποντίκι για να με αφήσει στην ησυχία μου από το συνεχές «Minnie! Minnie! Minnie! Minnie!», όμως δεν το έχω κάνει γιατί ξέρω ότι την επόμενη φορά δεν θα πάρει το «όχι» μου στα σοβαρά και θα γκρινιάζει μέχρι να «περάσει» το δικό της, και τότε θα γίνει ακόμα πιο δύσκολο όλο αυτό και για τις δυο μας.

Πέρα από το ότι δεν υπαναχωρώ στο  «όχι» μου πάντα όμως εξηγώντας το γιατί, νομίζω πως μας βοηθάει (και έχει και σχέση εν γένει με την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών) να μην προσπαθώ να της αποσπάσω την προσοχή με κάτι άλλο, την ώρα που βιώνει την απογοήτευσή της. Με άλλα λόγια, ακόμα και την ώρα που το παιδί σας κλαίει απογοητευμένο που συμβαίνει (ή δεν συμβαίνει) κάτι που δεν θέλει (ή που θέλει), αφήστε το να κλάψει.

Όπως θα σας γράψω και παρακάτω, τα παιδιά πρέπει να αφήνονται να βιώνουν τα αρνητικά τους συναισθήματα. Μην υπερπροστατεύετε το παιδί σας. Όσο το αφήνετε να νιώθει την απογοήτευση, τον εκνευρισμό, τη θλίψη, τόσο εξοικειώνεται μαζί τους όσο και τα γνωρίζει τελικά, με αποτέλεσμα να μην του προκαλούν, μελλοντικά, έντονα ξεσπάσματα όταν θα τα συναντάει.

Συνήθως ένα παιδί με έντονο ξέσπασμα στο «όχι» και στην απογοήτευσή του, είναι ένα παιδί που φοβάται το ίδιο του το συναίσθημα, νιώθει πως πνίγεται και πως δεν μπορεί να το διαχειριστεί, έτσι ξένο και εχθρικό που του φαίνεται. Γι’αυτό, αφήστε το παιδί σας να γνωριστεί με όλη τη γκάμα των συναισθημάτων, ακόμα και των αρνητικών, χωρίς να επεμβαίνετε προσπαθώντας να το «σώσετε» από τον ίδιο του τον εαυτό.

  1. Καλλιεργήστε στο παιδί τη δεξιότητα της «καλής ακρόασης».

Καλός ακροατής είναι αυτός που μας ακούει ουσιαστικά όταν του απευθύνουμε τον λόγο. Στην ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών συμβάλλει καθοριστικά το να αποτελείτε εσείς οι ίδιοι πρωτίστως παράδειγμα καλού ακροατή, καθώς το παιδί έτσι θα μάθει πως κι εκείνο οφείλει να σας δίνει την πρέπουσα σημασία όταν του μιλάτε.

Για να το πετύχετε αυτό, θα πρέπει να είστε ειλικρινά διαθέσιμοι για εκείνο. Κοιτάξτε το στα μάτια όταν σας μιλάει. Αφήστε κάτω τα κινητά σας και κάντε στην άκρη τον υπολογιστή. Σκύψτε ώστε να είστε στο ίδιο επίπεδο με το παιδί και δείξτε του πως είστε εκεί, πως το ακούτε και πως νοιάζεστε για αυτό που έχει να σας πει.

  1. Διαμορφώστε & τηρήστε ένα πρόγραμμα στην καθημερινότητα του παιδιού.

Το ότι η διαμόρφωση μίας ρουτίνας, ενός «ρυθμού», είναι πρωταρχικής σημασίας για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών, το γνωρίζετε ήδη από τότε που το φέρατε στον κόσμο. Δεν είναι μόνο τα βρέφη που χρειάζονται σταθερότητα στο καθημερινό τους πρόγραμμα, όμως, είναι και τα μεγαλύτερα μωρά αλλά και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Η σταθερότητα και η συνέπεια σε μία συγκεκριμένη «ροή» της μέρας τους τα βοηθά στο να ξέρουν τι να περιμένουν από εσάς κι έτσι δεν αγχώνονται, άρα δεν δείχνουν μπερδεμένα, γκρινιάρικα και αποπροσανατολισμένα. Εννοείται πως δεν γίνεται κάθε μέρα να είναι ίδια με την άλλη, ούτε και θα το ήθελε αυτό κανείς, όμως είναι σημαντικό το παιδί να κοιμάται και να τρώει πάνω κάτω τις ίδιες ώρες καθημερινά και κάθε μέρα να είναι όσο γίνεται πιο γεμάτη από δραστηριότητες ποιοτικές και ωφέλιμες για την ανάπτυξή του που να του αρέσουν όμως κιόλας, παράλληλα.

Οι συνθήκες αυτές είναι παραπάνω από βοηθητικές στο να είναι το παιδί σωματικά και ψυχικά σε θέση να δεχτεί με περισσότερη ομαλότητα ό,τι είναι να αντιμετωπίσει μέσα στη μέρα. Βοηθούν επίσης στο να μην είναι τα τυχόν ξεσπάσματά του έντονα και με διάρκεια.

  1. Πάντα να προετοιμάζετε το παιδί για ό,τι ακολουθεί στο πρόγραμμά του.

Ιδιαίτερα αν η επόμενη δραστηριότητα στο πρόγραμμά σας δεν είναι και η αγαπημένη του παιδιού, είναι πάρα πολύ χρήσιμο να το προειδοποιείτε ότι πλησιάζει η ώρα της και να το προετοιμάζετε για ό,τι είναι να συμβεί. Και πάλι δεν είναι σίγουρο ότι το παιδί θα δεχτεί αμαχητί αυτό που «έρχεται», όμως τουλάχιστον θα το περιμένει και θα εκτιμήσει από εσάς υποσυνείδητα ότι το προειδοποιήσατε, ενισχύοντας τον δεσμό της εμπιστοσύνης μεταξύ σας.

Η προειδοποίηση είναι εξίσου ωφέλιμο να γίνεται, αντίστοιχα, και πριν επέλθει η διακοπή μιας αγαπημένης δραστηριότητας. Όταν το παιδί σας ασχολείται με κάτι που του αρέσει πολύ, μην επιχειρήσετε ξαφνικά να το πάρετε αγκαλιά και να απομακρυνθείτε από τον χώρο, αποσπώντας του και «άτιμα» την προσοχή, όπως αναλύσαμε παραπάνω.

Προειδοποιήστε το παιδί πως είναι η ώρα να φύγετε από εκεί ή να κάνετε κάτι άλλο και κάντε το μετά από λίγο, πιστοί και συνεπείς σε αυτό που είπατε ακόμα κι αν το παιδί διαμαρτύρεται. Μην δώσετε παράταση στη δραστηριότητα που αγαπάει από τον φόβο της αντίδρασής του. Να δείχνετε πως έχετε αυτοπεποίθηση και πως είστε ήρεμοι και αποφασισμένοι, και όχι διστακτικοί και με τύψεις που το στεναχωρείτε.

  1. Εξασκηθείτε στο να δίνετε θετικές οδηγίες στο παιδί.

Συμβάλλει αρκετά στην ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών το να τους δίνουμε θετικές οδηγίες και υποδείξεις, αντί να χρησιμοποιούμε σε κάθε μας, σχεδόν, πρόταση, το «μη» και το «όχι».

Στην πραγματικότητα καλούμαστε απλώς να πούμε το ίδιο πράγμα χωρίς την άρνηση μέσα στην πρόταση, που όλοι γνωρίζουμε πόσο βλαπτική είναι αυτή η άρνηση για την ψυχολογία αυτού που την ακούει όσο και για το αποτέλεσμα που θέλουμε να έχουμε.

Πείτε «μίλα πιο σιγά» αντί για «μη φωνάζεις». Πείτε «σιγά σιγά τη μαμά, αγάπη μου», αντί για «μη με χτυπάς». Πείτε «πες μου τι θέλεις», αντί για «μη γκρινιάζεις». Εστιάστε στο αποτέλεσμα που θέλετε να πετύχετε και προσπαθήστε να δείξετε στο παιδί τι να κάνει αντί για το τι να μην κάνει.



  1. Περιορίστε τα «όχι» σας αναθεωρώντας τι είναι όντως σημαντικό για εσάς.

Η ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών προϋποθέτει την απουσία, όσο γίνεται, του στείρου «μη» και του άκαμπτου, χωρίς εξήγηση «όχι».

Αναλογιστείτε τα δικά σας «όχι», που λέτε στο παιδί μέσα στη μέρα. Είναι «όχι» που αφορούν θέματα ασφαλείας, για παράδειγμα «μη βάζεις τα κλειδιά στην πρίζα» και «μην τρέχεις» ή είναι «όχι» που πέφτουν βροχή σχεδόν σε κάθε σας πρόταση;

Καθώς το «όχι» δημιουργεί αρνητικό κλίμα στις σχέσεις με τα παιδιά μας και είναι ικανό να διεγείρει μεγάλες εντάσεις και έντονα σκηνικά με έξαλλες αντιδράσεις, γίνετε προνοητικοί. Προλάβετε τα «όχι» σας δημιουργώντας πρωτίστως στο παιδί έναν ασφαλή χώρο για να ζει και να κινείται και αναλογιστείτε τα υπόλοιπα. Είναι πράγματι τόσο σημαντικό για εσάς να μην κάνει το παιδί αυτά τα μικροπράγματα που σας ενοχλούν; Χαλαρώστε και «πάτε παρακάτω». Είναι παιδιά, σίγουρα θα κάνουν κάποια ζημιάκάποια στιγμή, ηθελημένα ή όχι.

Μην ξεχνάτε πως στην ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών συμβάλλει και η παροχή δραστηριοτήτων που τους αρέσουν αλλά και το να τους δίνουμε περιθώριο επιλογών, ώστε να νιώθουν πως τα υπολογίζουμε και πως η γνώμη τους είναι σημαντική στην εξέλιξη των υποθέσεών τους. Όταν βλέπετε ότι το παιδί ετοιμάζεται να κάνει κάτι που κανονικά θα του λέγατε «όχι» και «να μην το κάνει», μπορείτε να του αντιπροτείνετε να ασχοληθεί με κάτι άλλο, μια ποιοτική δραστηριότητα που θα το κρατήσει απασχολημένο χωρίς να κινδυνεύει ή να δυσαρεστείται κανείς.

  1. Να είστε σταθεροί και συνεπείς στα «όχι» σας & σε όσα ζητάτε από το παιδί.

Η ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών, που είναι άρα και πιο δεκτικά στα «όχι» και τους κανόνες και τα όρια, προϋποθέτει συνέπεια και σταθερότητα από τους γονείς, κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή.

Δεν γίνεται τη μία μέρα να επιτρέπω στην κόρη μου να κάνει κάτι και την επόμενη να της το απαγορεύω.

Επίσης, δεν μπορεί εγώ να την αφήνω να ασχολείται με τα τηλεκοντρόλ, για παράδειγμα, και ο μπαμπάς της να μην την αφήνει. Δεν μπορεί εγώ να την αποτρέπω από το να βγαίνει στο μπαλκόνι μόνη της και ο μπαμπάς της να μην της λέει τίποτα όταν το κάνει κι εγώ δεν είμαι εκεί εκείνη την ώρα. Ένα ήρεμο παιδί χρειάζεται ένα ομόφωνο πλαίσιο ορίων, συμφωνημένο και από τους δύο γονείς του και εφαρμοσμένο και από τους φροντιστές του προκειμένου να μην μπερδεύεται ως προς το τι μπορεί (τι επιτρέπεται) και το τι δεν μπορεί (δεν επιτρέπεται) να κάνει.

Ένα ήρεμο παιδί είναι ήρεμο γιατί ξέρει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει, δεν αναρωτιέται, δεν είναι μπερδεμένο, δεν προσπαθεί να «δοκιμάσει» τα όρια και τις αντοχές κανενός.

  1. Να εξηγείτε πάντα την αιτία των «όχι» και των απαιτήσεών σας.

Είναι, αν μη τι άλλο, ευγενικό, να εξηγείτε στο παιδί τον λόγο για τον οποίο του λέτε το εκάστοτε «όχι». Μην θεωρήσετε περιττή τη διαδικασία αν το παιδί δεν έχει ακόμα πολύ αναπτυγμένη τη γλωσσική του ικανότητα, θα σας καταλάβει παρόλα αυτά. Θα σας καταλάβει από τον τόνο στη φωνή σας, από την έκφραση του προσώπου, τα μάτια, τις κινήσεις σας.

Εξηγήστε του γιατί πρέπει να φύγετε από την παραλία/παιδική χαρά, εξηγήστε του γιατί δεν μπορεί να δει άλλα παιδικά στην τηλεόραση, εξηγήστε του γιατί πρέπει να τρώει το φαγητό του στο καρεκλάκι του και όχι στον καναπέ ή άλλού (εφ’όσον δεν θέλετε). Ένα στείρο «όχι» δημιουργεί ένταση στο παιδί, ενώ ένα «όχι» με επεξήγηση τουλάχιστον του δίνει να καταλάβει πως δεν γίνεται τίποτα εναντίον του και πως το σέβεστε αρκετά ώστε να μπείτε στη διαδικασία να του το εξηγήσετε.

  1. Μην προσπαθείτε να σώσετε το παιδί από τον ίδιο του τον εαυτό.

Αναφέρθηκα σ’αυτό και παραπάνω.

Ο εγκέφαλος του καθενός από εμάς δεν είναι προγραμματισμένος να νιώθει μόνο θετικά συναισθήματα. Τα αρνητικά συναισθήματα είναι κι αυτά φυσιολογικό και αναμενόμενο να προκύψουν για εμάς ανά πάσα στιγμή, ανάλογα με τις καταστάσεις. Παρότι τα αρνητικά συναισθήματα δεν τα αποζητάει κανείς και δεν αρέσουν σε κανέναν, η πεποίθηση πως τα μικρά παιδιά είναι «ευαίσθητα» μέσα σε όλη τους τη χαριτωμένη ύπαρξη και γι’αυτό δεν θα έπρεπε να αφήνονται να τα νιώθουν είναι λανθασμένη έως και επικίνδυνη για τα ίδια.

Τα παιδιά θα πρέπει να αφήνονται να νιώθουν και τα αρνητικά συναισθήματα για να εξοικειώνονται μαζί τους και για να μην τα τρομάζουν, δημιουργώντας τους ξεσπάσματα. Εσείς ως γονείς οφείλετε να είστε κοντά τους και να τους διδάξετε πώς να τα διαχειριστούν, όχι να προσπαθήσετε να τα «γλιτώσετε» από αυτά. Να είστε ειλικρινείς με τα παιδιά σας ακόμα κι αν πρόκειται με κάτι να στεναχωρηθούν. Μην φτιάχνετε φανταστικές ιστορίες, μην σκαρφίζεστε τρόπους και κόλπα για να τους πείτε μια αλήθεια ή για να τους εξηγήσετε κάτι. Μπορείτε να είστε δίπλα στο παιδί σας την ώρα που κλαίει για κάτι και να του κρατάτε το χέρι, όμως δεν μπορείτε να του στερήσετε την πολύτιμη ευκαιρία να κλάψει και να ξεσπάσει, έτσι, το συναίσθημά του διώχνοντάς το από το σύστημά του.

Είμαι σίγουρη πως δεν θέλετε να δημιουργήσετε ούτε παιδιά με καταπιεσμένα συναισθήματα, ούτε παιδιά με tantrums που οφείλονται στην έκπληξη και τον τρόμο που τους προκαλεί η έκθεση σε οτιδήποτε αρνητικό.

  1. Μην έχετε απαιτήσεις από το παιδί όταν είναι κουρασμένο/νυστάζει/πεινάει.

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, θα πρέπει στην καθημερινότητα του παιδιού να υπάρχει ένα (αναμενόμενο και από το ίδιο το παιδί) πρόγραμμα. Όταν δεν υπάρχει και το παιδί βρίσκεται συχνά σε κατάσταση να πεινάει ή να νυστάζει είναι πολύ πιθανό τα ξεσπάσματά του να σας φαίνονται ανεξήγητα, επιθετικά και έντονα, σίγουρα πολύ περισσότερο από ό,τι θα σας φαίνονταν αν οι σωματικές ανάγκες του παιδιού ήταν καλυμμένες.

  1. Μην επιπλήττετε το παιδί όταν σφάλλει κατά λάθος.

Μάθετε τη διαφορά μεταξύ ηθελημένης παρακοής, δηλαδή «αταξίας» και λάθους του παιδιού, που έκανε χωρίς τη θέλησή του, πριν αποφασίσετε να επέμβετε διορθωτικά στη συμπεριφορά αυτή.

Μην ξεχνάτε να λαμβάνετε υπόψη και το γλωσσικό του επίπεδο. Είναι άραγε το παιδί σας σε θέση πραγματικά να αντιληφθεί και να κατανοήσει όσα περιμένετε από εκείνο, εκπεφρασμένα με λέξεις; Ή, είναι σε θέση σωματικά να είναι πιο προσεκτικό, πιο τακτικό, να τρώει χωρίς να λερώνεται ή να κάνει πιο τεχνικές κινήσεις;

Τις προάλλες η κόρη μου δοκίμασε να σηκώσει ένα μπουκάλι με αμυγδαλέλαιο από το καπάκι του κι εκείνο έπεσε στο πάτωμα κι έσπασε, ήταν πραγματικά δικό της λάθος ή δικό μου, που άφησα το μπουκάλι εκτεθειμένο σε εκείνη; Δεν της είπα τίποτα όταν άκουσα το γυαλί να σπάει και το λιπαρό έλαιο να απλώνεται στα πλακάκια.

  1. Όταν διορθώνετε το παιδί, να το κάνετε υπό τη μορφή απλής παρατήρησης.

Δεν πρέπει να μαλώνουμε το παιδί μας με την παραδοσιακή έννοια του μαλώματος που ενέχει φωνές, τιμωρίες κλπ. Πρέπει, ανάλογα και με το μέγεθος της αταξίας/ανυπακοής του παιδιού, να συζητήσουμε μαζί του τους λόγους για τους οποίους οδηγήθηκε σ’ αυτήν την πράξη.

Χρήσιμο είναι, για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών, να έχουμε υπόψη πως καμιά φορά ανάλογα και με την ηλικία του, το παιδί μπορεί να υπέπεσε σε κάποιο «παράπτωμα» κατά λάθος, χωρίς τη θέλησή του. Αν το παιδί σας είναι μικρό και η γλωσσική του, για παράδειγμα, ικανότητα, περιορισμένη ακόμα, όπως ανέφερα και παραπάνω είναι πολύ πιθανό να κάνει κάτι που δεν πρέπει διότι απλά δεν έχει καταλάβει ότι δεν πρέπει να το κάνει και δεν έχει κατανοήσει και τον λόγο για τον οποίο δεν πρέπει να το κάνει.

Ακόμα όμως κι αν η ανυπακοή του ήταν ηθελημένη, οι εκρήξεις θυμού εκ μέρους σας μπορούν μόνο να δυσκολέψουν την κατάσταση. Δείξτε υπομονή και να είστε κατανοητικοί απέναντι στις ανάγκες και τις επιθυμίες πίσω από την κάθε κακότροπη συμπεριφορά.

Χρειάζεται επιμονή, πειθαρχία και αυτοσυγκράτηση για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών εκ μέρους των γονέων. Θυμηθείτε πως εσείς οι ίδιοι, άλλωστε, είστε το πρότυπό τους και αν δεν μπορείτε εσείς να διατηρείτε την ψυχραιμία σας και να τηρείτε τους κανόνες καλής συμπεριφοράς, δεν θα μπορεί να το κάνει ούτε και το παιδί σας.

  1. Μην προσβάλλετε ποτέ το παιδί σας.

Η ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών αλλά και πιο υγιών ψυχικά ατόμων εν γένει, επιβάλλει την πλήρη απουσία προσβολών προς το πρόσωπό του εκ μέρους των ίδιων του των γονιών.

Τι άλλο να γραφτεί εδώ, για αυτό;



Είμαστε άνθρωποι και νευριάζουμε και χάνουμε τον έλεγχο καμιά φορά, όμως πρέπει ακόμα κι αυτή η απώλεια ελέγχου να μην είναι πλήρης: είμαστε υποχρεωμένοι απέναντι στα παιδιά μας. Έχουμε την ηθική υποχρέωση να διαφυλάττουμε την ψυχή τους από τραύματα που θα μπορούσαν να το ακολουθήσουν ακόμα και στην ενήλικη ζωή τους, επηρεάζοντας τόσο τα ίδια και την αυτοεκτίμησή τους όσο και τις σχέσεις που θα συνάψουν με τους γύρω τους.

Διαβάστε περισσότερα σχετικά με τους τρόπους που επηρεάζει την ψυχοσύνθεση του μελλοντικού ενήλικα ο δεσμός με τους γονείς (και κυρίως τη μητέρα του), κάνοντας κλικ σ’αυτή την ανάρτηση του Stunning Mommying.

  1. Να του μιλάτε με κανονικό, φυσιολογικό τόνο στη φωνή.

Εφ’όσον το παιδί δεν είναι νεογέννητο, όταν και απολαμβάνει τους υψηλούς τόνους στη φωνή μας, δεν είναι καλό να του μιλάμε συνέχεια χαϊδευτικά. Αυτό μπορεί να γίνει εξίσου ενοχλητικό για εκείνα όσο και για εμάς τους ενήλικες, από μία ηλικία και μετά, οπότε δεν συμβάλλει στην ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών.

Τα παιδιά τα ηρεμεί η αίσθηση πως τα υπολογίζουν ως ίσα και αν και προφανώς δεν φερόμαστε στα παιδιά όπως θα φερόμασταν σε έναν ενήλικα, είναι καλό να απευθυνόμαστε σε εκείνα  με φυσιολογικό τόνο στη φωνή μας, ειδικά όταν θέλουμε να τους εξηγήσουμε ή να τα ρωτήσουμε κάτι.

  1. Να μιλάτε στο παιδί με απλά και λίγα (ή και καθόλου) λόγια όταν είναι αναστατωμένο.

Το να μιλάμε στο παιδί με πολλά και σύνθετα λόγια που δεν καταλαβαίνει όταν είναι αναστατωμένο, δεν συμβάλλει σίγουρα στην ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών. Το παιδί όταν νιώθει ματαίωση, θυμό και απογοήτευση για κάτι, σίγουρα δεν θέλει να νιώθει και μπερδεμένο και «εκτός σύνδεσης» μαζί σας.

Κρατήστε τα περισσότερα λόγια για όταν το παιδί ηρεμήσει και όσο βρίσκεται ακόμα σε ένταση προσπαθήστε να το καθησυχάσετε με όσο το δυνατόν πιο κατανοητές προς εκείνο κουβέντες.

Βέβαια, καμιά φορά, πρέπει και να δίνουμε χώρο και χρόνο στο παιδί για να ηρεμήσει μόνο του. Σκεφτείτε το, στα δικά σας ξεσπάσματα θέλετε πάντα κάποιον να σας μιλάει για να σας καθησυχάζει; Ίσως καμία φορά όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτου ηλικίας, να θέλουμε λίγο χρόνο μόνοι μας για να καταφέρουμε να ρυθμίσουμε τα συναισθήματά μας. Δεν είναι κακό να κάνουμε ένα βήμα πίσω αν βλέπουμε πως τα λόγια μας δεν ηρεμούν το παιδί, δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία να διαχειριστεί τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι πολύ σημαντικό για τις μικρές ηλικίες των παιδιών μας και για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών, να μάθουν να διαχειρίζονται και να ρυθμίζουν τους εαυτούς τους μόνα τους.

  1. Να αγνοείτε τις κακές συμπεριφορές και να επαινείτε τις καλές.

Τα παιδιά από τη φύση τους έχουν την τάση να θέλουν να ευχαριστήσουν τους γονείς τους. Ο έπαινος των «καλών», ήπιων και ήρεμων συμπεριφορών του παιδιού σας βοηθάει πολύ στην ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών υπό την έννοια ότι τα κάνει να αισθάνονται καλά τόσο με τον εαυτό τους όσο και με το γεγονός ότι σας ευχαρίστησαν με το φέρσιμό τους και με το πώς διαχειρίστηκαν μία κατάσταση.

Προσπαθήστε να μη δίνετε πολλή βάση στις ανεπιθύμητες συμπεριφορές, και, για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών με τη σειρά τους, μην αντιδράτε έντονα, ελέγξτε τον παρορμητικό θυμό σας. Εξηγήστε στο παιδί σας τι θέλετε από εκείνο και γιατί αυτό που έκανε δεν ήταν σωστό, χωρίς επ’ουδενί, όπως ανέφερα παραπάνω, να το προσβάλλετε ή να του μιλήσετε απότομα ή να του φωνάξετε.

Διαβάστε κάνοντας κλικ εδώ, αν θέλετε, περισσότερα για τον έπαινο & το πώς να τον εκφράζετε σωστά στα παιδιά σας ώστε να μην τα αποπροσανατολίζει και να τους ρίχνει την αυτοπεποίθηση αντί να την ανεβάζει.

  1. Να παρέχετε στο παιδί ποικίλες ποιοτικές δραστηριότητες και ερεθίσματα, ακολουθώντας με σεβασμό τα ενδιαφέροντά του.

Η ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών προϋποθέτει την παροχή δραστηριοτήτων ψυχαγωγικών και όχι διασκεδαστικών μόνο. Τα παιδιά που ασχολούνται με δραστηριότητες που αναπτύσσουν τις ικανότητές τους (όπως π.χ. τη λεπτή κινητικότητα ή τη γλώσσα τους) είναι ικανά να διατηρήσουν για περισσότερη ώρα τη συγκέντρωσή τους σε κάτι, διεγείροντας περισσότερα τμήματα του εγκεφάλου τους και ξοδεύοντας την ενέργεια και τον χρόνο τους ποιοτικά.

Φροντίστε να βρείτε ποιες δραστηριότητες πέρα από παιδαγωγικές είναι και ευχάριστες για το δικό σας παιδί, διότι είναι σπουδαίας σημασίας να μην πρέπει να το πιέσουμε για να ασχοληθεί μαζί τους, αλλά να του τις παρουσιάζουμε σαν να ήταν ουσιαστικά η δική του επιλογή το να τις κάνει.

Στην ενότητα «Βρεφικό Παιχνίδι & Βρεφικές Δραστηριότητες»  του blog μπορείτε να βρείτε ορισμένες που έχουν αρέσει στην κόρη μου καθώς και ένα άρθρο επεξηγηματικό του τι είναι το αισθητηριακό παιχνίδι που τόσο πολύ αναπτύσσει τις ικανότητες των παιδιών από πολύ μικρή ηλικία.

  1. Αποφύγετε, αν είναι δυνατόν, να αφήνετε το παιδί να συναναστρέφεται με ανθρώπους που παρεκκλίνουν & δεν τηρούν τον δικό σας τρόπο ανατροφής του.

Ο μοντέρνος τρόπος ζωής και οι οικονομικές ανάγκες των νοικοκυριών επιβάλλουν για τις περισσότερες οικογένειες την εργασία και των δύο γονέων, συνήθως, με αποτέλεσμα τα παιδιά τρόπον τινά «αναγκαστικά» να πρέπει να περνούν χρόνο με άλλους φροντιστές όταν δεν πηγαίνουν ακόμα στο σχολείο.

Βεβαιωθείτε ότι τα άτομα τα οποία συναναστρέφεται το παιδί σας είναι της ίδιας νοοτροπίας με εσάς και ότι μπορείτε, ακόμα κι αν δεν συμπλέετε στις απόψεις σας για το μεγάλωμα του παιδιού, τουλάχιστον να συνεννοηθείτε για τους κανόνες και τα όρια που θέλετε να τηρούνται κατά τη διάρκεια της απουσίας σας.

Είναι πολύ λεπτό το ζήτημα αυτό και καμιά φορά παρατηρείται διαφορά στον τρόπο ανατροφής ακόμα και μεταξύ των ίδιων των γονέων, όμως για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών πρέπει να γίνονται συνέχεια συζητήσεις επί των διαφόρων θεμάτων που προκύπτουν. Η γονεϊκότητα δεν είναι κάτι που «μας βγαίνει» πάντα, αντίθετα θέλει σπουδή, αυτοέλεγχο και συνειδητότητα, οπότε προσπαθήστε να μην στηρίζεστε πάντα στον αυθορμητισμό σας και μην παίρνετε καθόλου ελαφριά το ζήτημα της συμπεριφοράς των άλλων απέναντι στο παιδί σας.

Οι επιρροές που παίρνει από τους άλλους ανθρώπους και το περιβάλλον του, αν είναι ακατάλληλες, μπορεί να επηρεάσουν πολύ και πολύ αρνητικά το παιδί και να σας δυσκολέψουν πολύ στον καθημερινό χειρισμό του.

  1. Να αποτελείτε για το παιδί σας θετικό πρότυπο.

Αυτή είναι μία τελευταία συμβουλή που δεν αφορά μόνο την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών, αλλά εν γένει την ανατροφή των μικρών ανθρώπων που έχετε φέρει στον κόσμο και έχουν εσάς ως πρότυπο για τα πάντα. Διδάξτε τους κανόνες καλής συμπεριφοράς με το να τους τηρείτε οι ίδιοι έχοντας στο νου πως τα παιδιά σας μαθαίνουν ευκολότερα και αποτελεσματικότερα μέσω του παραδείγματος και της μίμησης.

Μην περιμένετε από το παιδί σας να μην μιλήσει άσχημα αν ακούει στο σπίτι ή στο περιβάλλον του να μιλούν άσχημα. Μην περιμένετε να μην ανεβάσει τον τόνο της φωνής του εναντίον σας, αν εσείς πρωτίστως του φωνάζετε συνεχώς. Μην περιμένετε να σας ακούει, αν εσείς συστηματικά το αγνοείτε ή αργείτε να του δώσετε σημασία όταν σας καλεί. Μην περιμένετε να είναι συνεπές αν εσείς δεν του έχετε διδάξει τη σταθερότητα μέσα από την επιβολή ορίων και κανόνων.

Μην περιμένετε να σας σέβεται, αν δεν το σέβεστε κι εσείς κι αν δεν το αντιμετωπίζετε με ενσυναίσθηση, έχοντας πάντα υπόψη πως είναι μεν το παιδί σας όμως δεν σας ανήκει. Δεν είμαστε οι «αφέντες» των παιδιών μας, είμαστε αυτοί που πρέπει να είμαστε με σοβαρότητα υπεύθυνοι για την ανατροφή τους και για την εξέλιξή τους σε ψυχικά υγιείς ενήλικες, με ό,τι σημαίνει και συνεπάγεται αυτό.



Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας παρουσιάσω τις απαντήσεις από 10 ακόμα μητέρες που μου έγραψαν την απάντησή τους ως προς το τι είναι αυτό που βοηθάει εκείνες προσωπικά & τι “τακτικές” ακολουθούν για την ανατροφή πιο ήρεμων παιδιών. Κάνοντας κλικ στους συνδέσμους μπορείτε να επισκεφθείτε τα Instagram profiles τους και από εκεί τα blogs τους, για να τις γνωρίσετε καλύτερα.

Bliss Seeking Mom – @blisseekingmom

Δείχνω κατανόηση για αυτό που τον θύμωσε. Αυτό του δημιουργεί την ασφάλεια ότι είμαι δίπλα του και ηρεμεί.

Shabby Mommy – @maria_shabbymommy

Αλήθεια, αποδοχή και αγάπη. Αυτά κυρίως χρειάζονται. Πάντα είμαστε ειλικρινείς μαζί της, πάντα προσπαθούμε να είμαστε συνδεδεμένοι μαζί της, να νιώθουμε και να κατανοούμε τα βαθύτερα αίτια μιας έκρηξης, ή του θυμού της.

The Rainbow Plays Music – @sofia.therainbowplaysmusic

Ρουτίνα ημέρας, κοινή γραμμή και σταθερή στάση από γονείς, λογική αιτιολόγηση. Επίσης η αγάπη, η τρυφερότητα και ο ποιοτικός χρόνος μαζί του!

Aσημίνα Σοφικίτη – Γερακίτη – @assi.sof

Mία μόνο [πρακτική] πιάνει πάντα! Αγκαλιά!

Ευδοξία Μοσχίδου – @evdoxia_paixnidikaidimiourgia

Aρχικά η δική μου ηρεμία, η αγκαλιά και η από κοινού λύση στο εκάστοτε πρόβλημα.

Νικόλ Κανταρτζή – @nkantartzi

Η ενσυναίσθηση.

Γωγώ – @callthecook

Η δική μου ηρεμία, όταν το καταφέρνω!

Mαρία – @kokkinikamelia

To να διαβάζουμε βιβλίο. Τα ηρεμεί και τα κάνει πιο συνεργάσιμα!

Χριστίνα – @christ.efraim

Συζήτηση με απλά και ενθαρρυντικά λόγια, στην αρχή.

Γεωργία – @georgiaaloizou

Eίμαι η μαμά της Ελεονόρας, 27 μηνών. Νιώθω πως ηρεμεί περισσότερο, πρώτα, όταν είναι οι γύρω της ήρεμοι. Όταν γονατίζω και την κοιτώ στα μάτια για να της μιλήσω. Όταν δεν της λέω «τι θες;» και «γιατί;» αλλά «καταλαβαίνω πως έχεις θυμώσει/κουραστεί κλπ, αλλά σύντομα θα περάσει» και της εξηγώ τι συμβαίνει και γιατί. Ή όταν την πηγαίνω σε έναν πιο ήρεμο χώρο, αν αυτό της το έχει προκαλέσει [το ξέσπασμα].  Πάντως, προσωπικά, δεν έχει δουλέψει ο αντιπερισπασμός, πχ «πάρε αυτό το παιχνίδι», αλλά ο καθένας έχει τη δική του/της εμπειρία. Δεν δουλεύει κάτι σε όλους, νομίζω.

Θα ήθελα να μάθω και από εσάς τις δικές σας πρακτικές, οπότε μην διστάσετε να μου τις γράψετε σε σχόλιο κάτω από την ανάρτηση.

Σας ενέπνευσε, σας βοήθησε, σας κατατόπισε, σας έμαθε κάτι που σας φάνηκε χρήσιμο το άρθρο μου; Θα χαιρόμουν πολύ να το μάθω κι αυτό!

Καλή σας συνέχεια, stunning μανούλες μου. 💋



1 thought on “20 ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΠΙΟ ΗΡΕΜΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ + BONUS 10 ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΑΠΟ MOM BLOGGERS ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ STUNNING MOMMYING”

Leave a Reply

Your email address will not be published.